மலரின் மென்மை, மங்கையின் வெட்கம்

அழகிய மலைப்பக்கத்து கிராமத்தில் இளவேனில் மற்றும் கதிர் என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். இளவேனில் மிகவும் அன்பானவள், ஆனால் அவளது கண்கள் மலரைப் போல மென்மையாக இருக்கும். ஒருநாள், கதிர் ஒரு சிறிய தவறு செய்துவிட்டான். அவன் இளவேனிலுக்குப் பிடித்த பூக்களைக் கொண்டுவர மறந்துவிட்டான். இளவேனில் கோபப்படவில்லை, ஆனால் அவள் முகத்தில் ஒரு சிறு தயக்கம், கண்களில் ஒரு மெல்லிய வெட்கம் கலந்த கோபம் தெரிந்தது. அவள் கதிரைப் பார்த்துப் பேசாமல், மெதுவாகத் தலை குனிந்து அமர்ந்தாள். அவளது அந்தத் தயக்கமும், கண்களில் தெரிந்த அந்த மென்மையான சுருக்கமும் கதிரின் மனதை உருக்கியது. அவள் சத்தமாகப் புலம்பவில்லை, ஆனால் அவளது அந்த அமைதியான வெட்கம் அவளது அன்பை இன்னும் அழகாகக் காட்டியது. கதிர் அவளிடம் மன்னிப்பு கேட்டான், இருவரும் மீண்டும் மகிழ்ச்சியாகப் பேசத் தொடங்கினர். அந்தத் தயக்கம் அவர்களுக்குள் இருந்த அன்பை மேலும் ஆழமாக்கியது.