ఒక అందమైన గ్రామంలో రవి అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ తన గొర్రెలను మేపడానికి అడవి అంచున ఉన్న పచ్చిక బయళ్లకు తీసుకువెళ్లేవాడు.
ఒకరోజు మధ్యాహ్నం, ఒక చిన్న మేక పిల్ల అల్లరి చేస్తూ అడవిలోకి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించింది. రవి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, ఆ మేక పిల్లను పట్టుకుని సురక్షితమైన చోటుకి తెచ్చాడు. "అడవిలోకి వెళ్లకూడదు, అది ప్రమాదకరం," అని ప్రేమగా చెప్పాడు.
కానీ, కాసేపటికే ఆ మేక పిల్ల మళ్ళీ అడవి వైపు వెళ్లాలని చూసింది. రవికి చాలా కోపం వచ్చింది. ఆవేశంలో అతను నేల మీద ఉన్న ఒక రాయిని తీసి ఆ మేక పిల్ల వైపు విసిరాడు. దురదృష్టవశాత్తు, ఆ రాయి మేక పిల్ల కొమ్ముకు బలంగా తగిలింది. ఆ కొమ్ము ఒక భాగం విరిగిపోయింది.
రవికి చాలా భయం వేసింది. "అమ్మకు తెలిస్తే నన్ను తిడుతుంది," అని వణికిపోయాడు. వెంటనే మేక పిల్ల దగ్గరకు వెళ్లి, "నేను రాయి విసిరాను అని ఎవరికీ చెప్పకు. నేను తెలియక తప్పు చేశాను అని చెప్పేద్దాం," అని బతిమాలాడు.
ఆ మేక పిల్ల రవి వైపు చూస్తూ మెల్లగా అంది, "నువ్వు నన్ను రహస్యంగా ఉంచమని అడగవచ్చు రవి, కానీ ఈ విరిగిన కొమ్ము నిజం చెబుతుంది. ఇది ఎలా విరిగిందో చూసేవారందరికీ నిజం తెలిసిపోతుంది."
కొద్దిసేపటి తర్వాత రవి తండ్రి అక్కడికి వచ్చారు. మేక పిల్ల కొమ్మును చూసి, "ఇది ఎలా విరిగింది రవి?" అని అడిగారు.
రవి మనసులో ఏదో తెలియని భయం. నిజం చెప్పకపోతే ఇంకా ఇబ్బంది అవుతుందని అతనికి అర్థమైంది. ధైర్యం చేసి తను చేసిన తప్పును ఒప్పుకున్నాడు. నిజం చెప్పిన తర్వాతే అతని మనసు తేలికపడింది. తప్పును దాచడం సాధ్యం కాదని రవి తెలుసుకున్నాడు.
Moral
మనం చేసే తప్పులు ఎంత దాచాలని చూసినా, నిజం ఏదో ఒక రోజు బయటపడుతుంది.
