கெட்ட செயலும் கையும்]

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் தினமும் தனது ஆடுகளை மேய்க்கக் காட்டின் ஓரத்திலுள்ள புல்வெளிகளுக்குச் செல்வான். கவின் மிகவும் பொறுப்பானவன், ஆனால் ஒரு நாள் அவனது பொறுமை தவறிவிட்டது.

அன்று மதியம், ஒரு குட்டி ஆடு மிகவும் சுறுசுறுப்பாகத் துள்ளித் தாவி, கவின் எச்சரித்திருந்த அடர்ந்த காட்டுக்குள் நுழையத் தொடங்கியது. கவின் பதறிப்போய் ஓடிச் சென்று, அந்த ஆட்டைப் பிடித்துத் தடுத்தான். "அங்கே போகாதே, அது ஆபத்தானது!" என்று அன்பாகச் சொன்னான்.

ஆனால், சிறிது நேரத்திலேயே அந்த ஆடு மீண்டும் காட்டுப் பக்கம் நகரத் தொடங்கியது. கவினுக்குக் கோபம் தலைக்கேறியது. ஆடு தன் பேச்சைக் கேட்கவில்லை என்று நினைத்த அவன், அருகில் இருந்த ஒரு பெரிய கல்லை எடுத்து ஆட்டின் மீது எறிந்தான். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்த கல் ஆட்டின் ஒரு கொம்பில் பலமாகப் பட்டது. ஆடு வலியால் துடித்தது, அதன் கொம்பு ஒரு பகுதி உடைந்து சிதறியது.

கவின் பயந்து போனான். "அம்மா இதைப் பார்த்தால் என்னை அடிப்பார்களே!" என்று நடுங்கினான். உடனே ஆட்டின் அருகில் சென்று, "தயவுசெய்து யாரிடமும் சொல்லாதே. நான் உன்னைத் திட்டவில்லை, தவறுதலாகத் தான் அடித்துவிட்டேன் என்று பொய் சொல்லிவிடலாம்," என்று கெஞ்சினான்.

அந்த ஆடு அமைதியாக கவினைப் பார்த்தது. அதன் கண்கள் சோகமாக இருந்தன. ஆடு மெதுவாகச் சொன்னது, "நீ என்னிடம் ரகசியம் காக்கச் சொல்லலாம், ஆனால் இந்த உடைந்து போன கொம்பு உண்மையைச் சொல்லும். இது எப்படி நடந்தது என்பதைப் பார்த்த அனைவரும் உண்மையை அறிந்து கொள்வார்கள்."

சிறிது நேரத்தில் கவினின் தந்தை அங்கு வந்தார். ஆட்டின் கொம்பைப் பார்த்ததும், "இது எப்படி உடைந்தது?" என்று கேட்டார். கவின் உண்மையைச் சொல்லத் தயங்கினான். ஆனால், ஆட்டின் காயத்தைப் பார்த்ததும் அவனது மனசாட்சி உறுத்தியது. அவன் உண்மையைச் சொன்னான். தன் தவறை உணர்ந்த கவின், மன்னிப்பு கேட்டான். மறைக்க நினைத்த உண்மை, ஒரு காயத்தின் மூலம் வெளிப்பட்டது.

பாடம்

நாம் செய்யும் தவறுகளை மறைக்க முயன்றாலும், உண்மை ஒருநாள் வெளிப்படும்.