ఒక దట్టమైన అడవిలో విక్రమ్ అనే ఒక బలమైన సింహం ఉండేది. విక్రమ్ చాలా శక్తివంతుడు, కానీ చాలా గర్వవంతుడు కూడా. అతనికి ఆకలి లేకపోయినా, వినోదం కోసం ఇతర జంతువులను వేటాడి హింసించేవాడు. దీనివల్ల అడవిలోని జంతువులన్నీ భయంతో వణికిపోయేవి.
ఒకరోజు, జంతువులన్నీ కలిసి ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాయి. అవి సింహం దగ్గరకు వెళ్లి, "మహారాజా! మీరు ప్రతిరోజూ వేటాడటం వల్ల అడవిలో జంతువుల సంఖ్య తగ్గిపోతోంది. దానికి బదులుగా, మేము ప్రతిరోజూ ఒక జంతువును మీ దగ్గరకు ఆహారంగా పంపిస్తాము. మీరు వేరే జంతువులను హింసించవద్దు" అని వేడుకున్నాయి. విక్రమ్ దీనికి ఒప్పుకున్నాడు.
రోజులు గడుస్తున్నాయి. ఒకరోజు ఒక చిన్న కుందేలు వంతు వచ్చింది. ఆ కుందేలు చాలా తెలివైనది. అది చనిపోవడానికి ఇష్టపడలేదు, అందుకే ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది. అది సింహం గుహకు వెళ్లేటప్పుడు కావాలనే ఆలస్యంగా వెళ్ళింది.
ఆకలితో ఉన్న విక్రమ్ కోపంతో గర్జించాడు, "ఎందుకు ఇంత ఆలస్యం అయింది?"
కుందేలు భయపడుతున్నట్లు నటిస్తూ, "మహారాజా! నేను వస్తున్న దారిలో ఇంకొక సింహం నన్ను అడ్డుకుంది. ఆ సింహం ఈ అడవికి నేనే రాజునని చెప్పింది. అది నా స్నేహితులను కూడా తినేసింది!" అని అబద్ధం చెప్పింది.
విక్రమ్ కోపంతో ఊగిపోయాడు. "ఎక్కడుంది ఆ సింహం? నాకు చూపించు!" అని అరిచాడు.
కుందేలు ఒక లోతైన గుంత దగ్గరకు తీసుకెళ్లి, "అది ఆ గుంతలో దాక్కుని ఉంది" అని చెప్పింది. విక్రమ్ ఆ గుంతలోకి చూడగా, నీటిలో తన ప్రతిబింబం కనిపించింది. అది వేరే సింహం అనుకుని, విక్రమ్ ఆవేశంతో గుంతలోకి దూకాడు. ఆ గుంత లోతుగా ఉండటంతో సింహం బయటకు రాలేకపోయింది. కుందేలు తెలివిగా తన ప్రాణాలను కాపాడుకుంది. అడవిలోని జంతువులన్నీ కుందేలు తెలివిని మెచ్చుకున్నాయి.
Moral
శక్తి కంటే తెలివితేటలు గొప్పవి.