ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ വിക്രം എന്ന പേരുള്ള ഒരു സിംഹം താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ വളരെ ശക്തനായിരുന്നു, എന്നാൽ ഒരേസമയം വലിയ അഹങ്കാരിയും കൂടിയായിരുന്നു. വിശപ്പില്ലാതിരുന്നിട്ടും മറ്റ് മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടി ശല്യം ചെയ്യുന്നത് അവന് ഒരു വിനോദമായിരുന്നു. ഇതുകാരണം കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭയത്തിലായിരുന്നു.
മൃഗങ്ങൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അവർ സിംഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഒരു അപേക്ഷയുമായി എത്തി: "രാജാവേ, നിങ്ങൾ എല്ലാ ദിവസവും ഞങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നത് ഞങ്ങളെ തളർത്തുന്നു. പകരം, ഞങ്ങൾ ദിവസവും ഓരോ മൃഗത്തെ വീതം നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ എത്തിക്കാം. നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കേണ്ടതില്ല."
വിക്രം ഇത് സമ്മതിച്ചു. ദിവസവും ഓരോ മൃഗങ്ങൾ വീതം സിംഹത്തിന് ഭക്ഷണമായി എത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഒരു ചെറിയ മുയലിന്റെ ഊഴം വന്നു. ആ മുയൽ വളരെ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു. മരണത്തിന് കീഴടങ്ങാൻ അവൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.
സിംഹത്തിന്റെ ഗുഹയിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ അവൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി. വളരെ വൈകി ഗുഹയിലെത്തിയ മുയലിനെ കണ്ട് വിക്രം ദേഷ്യപ്പെട്ടു. "നീ എന്താണ് ഇത്ര വൈകിയത്? എനിക്ക് വിശക്കുന്നു!" സിംഹം ഗർജ്ജിച്ചു.
മുയൽ പേടിയോടെ പറഞ്ഞു, "രാജാവേ, ഞാൻ വരുമ്പോൾ വഴിയിൽ മറ്റൊരു സിംഹം എന്നെ തടഞ്ഞു. അവൻ ഈ കാടിന്റെ രാജാവാണെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്റെ കൂട്ടുകാരെ അവൻ തിന്നു തീർത്തു!"
ഇത് കേട്ട വിക്രം കോപാകുലനായി. "എവിടെയാണ് ആ സിംഹം? എനിക്ക് കാണിച്ചുതരു!"
മുയൽ ഒരു വലിയ പാറക്കെട്ടിന് ഇടയിലുള്ള കുഴലിലേക്ക് വിക്രത്തെ നയിച്ചു. അവിടെ മഴവെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അവൻ അവിടെയാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്," മുയൽ പറഞ്ഞു.
വിക്രം ആ കുഴിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ തന്നെ പ്രതിബിംബം വെള്ളത്തിൽ കണ്ടു. അത് മറ്റൊരു സിംഹമാണെന്ന് കരുതി അവൻ ആവേശത്തോടെ കുഴിയിലേക്ക് ചാടി. എന്നാൽ പാറകൾ വഴുക്കമുള്ളതായതുകൊണ്ട് വിക്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മുയൽ വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. കാട്ടിലെ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും മുയലിന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയെ അഭിനന്ദിച്ചു.
Moral
ബുദ്ധിശക്തി കൊണ്ട് വലിയ ശക്തിയെയും തോൽപ്പിക്കാം.