ఒక చిన్న ఇంట్లోని వంటగదిలో రెండు పాత్రలు ఉండేవి. ఒకటి మట్టి కుండ, మరొకటి మెరిసిపోతున్న ఇత్తడి పాత్ర. మట్టి కుండ చాలా సున్నితమైనది, కానీ ఇత్తడి పాత్ర చాలా గట్టిగా మరియు బలంగా ఉండేది.
ఒకరోజు ఒక వింత జరిగింది! ఆ రెండు పాత్రలకు చిన్న కాళ్లు మొలిచాయి. ఇత్తడి పాత్ర సంతోషంతో గెంతులేస్తూ, "చూడు! మనకు కాళ్లు వచ్చాయి! ఇకపై మనం ఈ వంటగదిలోనే బందీలుగా ఉండక్కర్లేదు. మనం అడవుల్లో, కొండల్లో స్వేచ్ఛగా తిరగవచ్చు! పద వెళ్దాం!" అని అరిచింది.
కానీ మట్టి కుండ భయపడింది. "మిత్రమా, మనం ఇక్కడే ఉంటే మంచిది. నేను చాలా సున్నితమైనదాన్ని. మనం వేగంగా పరిగెత్తేటప్పుడు, నేను నీ గట్టి ఒంటికి తగిలితే, నేను ముక్కలైపోతాను" అని హెచ్చరించింది.
ఇత్తడి పాత్ర మట్టి కుండను చూసి నవ్వింది. "నువ్వు ఎప్పుడూ భయస్తురాలివి! ప్రతిరోజూ ఈ వంటగదిలో వేడిని భరించడం కంటే, బయట స్వేచ్ఛగా తిరగడం మేలు. రా, వెళ్దాం!" అని బలవంతం చేసింది.
ఇత్తడి పాత్ర పట్టుబట్టడంతో, మట్టి కుండ కూడా బయటకు వెళ్ళింది. వారు ఒక రాతి దారి గుండా వేగంగా పరిగెడుతున్నారు. ఇత్తడి పాత్ర చాలా వేగంగా దూకుతూ ముందుకు వెళ్తోంది. అకస్మాత్తుగా, ఒక పెద్ద రాయి దగ్గర ఇత్తడి పాత్ర వేగంగా తిరగబోయింది. ఆ సమయంలో మట్టి కుండ తడబడి, ఇత్తడి పాత్ర యొక్క గట్టి భాగం యొక్క బలంగా తగిలింది.
'టక్!' అనే శబ్దంతో మట్టి కుండ ముక్కలు ముక్కలైపోయింది. ఇత్తడి పాత్ర చాలా బాధపడింది, కానీ అప్పటికే ఆలస్యమైపోయింది. తనకంటే భిన్నమైన స్వభావం ఉన్నవారితో స్నేహం చేయడం వల్ల ఇలా జరిగిందని అది గ్రహించింది.
Moral
మన స్వభావానికి మరియు శక్తికి సరిపోయే స్నేహితులను మాత్రమే ఎంచుకోవాలి.
