ഒരു ചെറിയ വീടിന്റെ അടുക്കളയിൽ രണ്ട് പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന് മൺപാത്രം, മറ്റൊന്ന് തിളങ്ങുന്ന പിച്ചള പാത്രം. മൺപാത്രം വളരെ മൃദുവായതായിരുന്നു, എന്നാൽ പിച്ചള പാത്രം വളരെ കഠിനവും കരുത്തുള്ളതുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു! രണ്ട് പാത്രങ്ങൾക്കും ചെറിയ കാലുകൾ മുളച്ചു വന്നു. പിച്ചള പാത്രം സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. "നോക്കൂ! നമുക്ക് കാലുകൾ കിട്ടി! ഇനി ഈ അടുക്കളയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടേണ്ടതില്ല. നമുക്ക് കാടുകളിലൂടെയും മലകളിലൂടെയും സ്വതന്ത്രമായി നടക്കാം!" എന്ന് അത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ മൺപാത്രം ഭയപ്പെട്ടു. "കൂട്ടുകാരാ, നമുക്ക് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കാം. ഞാൻ വളരെ മൃദുവായവളാണ്. നീ കഠിനമായവനാണ്. നമ്മൾ വേഗത്തിൽ ഓടുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടിയാൽ ഞാൻ ഉടഞ്ഞുപോകും" എന്ന് മൺപാത്രം പറഞ്ഞു.
പിച്ചള പാത്രം പരിഹസിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "നീ എപ്പോഴും പേടിത്തൊണ്ടിയാണ്! ഈ അടുക്കളയിൽ എന്നും ചൂടിൽ ഇരിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്? വാ, നമുക്ക് പുറത്തിറങ്ങി ലോകം കാണാം!"
പിച്ചള പാത്രത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി മൺപാത്രവും പുറത്തേക്ക് പോയി. അവർ ഒരു കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ പാതയിലൂടെ ഓടാൻ തുടങ്ങി. പിച്ചള പാത്രം വളരെ വേഗത്തിൽ ഓടുകയും ചാടുകയും ചെയ്തു. പെട്ടെന്ന്, ഒരു വലിയ കല്ലിൽ തട്ടി പിച്ചള പാത്രം തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, മൺപാത്രം അതിന്റെ കടുപ്പമേറിയ വശത്ത് ശക്തിയായി ഇടിച്ചു.
'ടക്!' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ മൺപാത്രം ആയിരം കഷ്ണങ്ങളായി ചിതറിപ്പോയി. പിച്ചള പാത്രം വിഷമിച്ചു, പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു. തനിക്ക് ചേരാത്ത കൂട്ടുകെട്ടിൽ പോയതാണ് ഈ ദുരന്തത്തിന് കാരണമെന്ന് പിച്ചള പാത്രം വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുയോജ്യമായ സുഹൃത്തുക്കളെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.