ఒక అందమైన గ్రామంలో మణి అనే చిన్న కుక్క ఉండేది. మణి చాలా తెలివైనది మరియు బాధ్యతాయుతమైనది. దాని యజమాని ఒక రైతు. ప్రతిరోజూ ఉదయం, మణి తన వీపుపై ఒక చిన్న బుట్టలో యజమానికి కావాల్సిన ఆహారం మరియు పండ్లను మోసుకుంటూ పొలానికి వెళ్లేది. మణి ఎంత జాగ్రత్తగా వెళ్తుందంటే, ఒక్క గింజ కూడా కింద పడదు. యజమాని మణిని చూసి ఎంతో గర్వపడేవాడు.
కానీ పక్కనే ఉన్న ఇతర కుక్కలకు మణికి ఉన్న గౌరవం చూసి అసూయ కలిగింది. అవి దారిలో మణిని అడ్డుకుని, "ఎందుకు ఇంత కష్టపడతావు? ఆ ఆహారాన్ని నువ్వే తినేయ్, హాయిగా ఉండు!" అని తప్పుడు సలహాలు ఇచ్చేవి. మణి వాటి మాటలు పట్టించుకోలేదు. కానీ కాలక్రమేణా, ఆ కుక్కలు మణిని ఎగతాళి చేయడం మొదలుపెట్టాయి.
ఒకరోజు ఆ ఎగతాళి మాటలు మణిని చాలా బాధపెట్టాయి. ఇతరులు చెప్పినట్లుగా, యజమాని కోసం తెచ్చిన ఆహారంలో కొంత భాగాన్ని మణి తనే తినేసింది. ఇది చూసిన పక్కన ఉన్న కుక్కలు గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాయి. "చూశారా! ఇన్నాళ్లూ మంచి నటిస్తోంది, ఇప్పుడు అసలు రంగు బయటపడింది!" అని ఎగతాళి చేశాయి.
మణికి చాలా సిగ్గుగా, బాధగా అనిపించింది. ఇతరుల ఎగతాళి నుండి తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నించి, తన నిజాయితీని కోల్పోయానని మణి గ్రహించింది. మరుసటి రోజు యజమాని మణి బాధను గమనించాడు. అతను మణి దగ్గరకు వచ్చి, "మణి, ఇతరులు ఏమనుకున్నా పర్వాలేదు. నీ వ్యక్తిత్వం ముఖ్యం. వారి మాటల కోసం నీ మంచి గుణాలను మార్చుకోవద్దు" అని ప్రేమగా చెప్పాడు.
యజమాని మాటలతో మణికి ధైర్యం వచ్చింది. అప్పటి నుండి మణి ఇతరుల మాటలకు లొంగకుండా, తన నిజాయితీతో తన పనిని కొనసాగించింది.
Moral
ఇతరుల ఎగతాళి లేదా అభిప్రాయాల కోసం మీ మంచి స్వభావాన్ని మార్చుకోవద్దు.