ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മണി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ നായ ജീവിച്ചിരുന്നു. മണി വളരെ മിടുക്കനും ഉത്തരവാദിത്തബോധമുള്ളവനുമായിരുന്നു. അവന്റെ യജമാനൻ ഒരു കർഷകനായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ, തന്റെ പുറത്ത് ഒരു ചെറിയ കൊട്ടയിൽ യജമാനനുള്ള ഭക്ഷണവും പഴങ്ങളും ചുമന്നുകൊണ്ട് മണി കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് പോകും. ഒരു തരി പോലും താഴെ വീഴാതെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെയാണ് മണി ഇത് ചെയ്യുന്നത്. അവന്റെ ഈ സ്വഭാവം യജമാനന് വലിയ അഭിമാനമായിരുന്നു.
എന്നാൽ അയൽപക്കത്തുള്ള മറ്റ് നായകൾക്ക് മണിയുടെ ഈ പ്രശസ്യം കണ്ട് വലിയ അസൂയ തോന്നി. അവർ മണിയെ വഴിയിൽ തടഞ്ഞുനിർത്തി, "എന്തിനാ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? ആ ഭക്ഷണം നീ തന്നെ കഴിച്ചൂടെ?" എന്ന് പറഞ്ഞ് മോശം ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി. മണി അവരെ അവഗണിച്ചു. പക്ഷേ, കാലക്രമേണ ആ നായകൾ മണിയെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. അവനെ ഒരു 'വേലക്കാരൻ' എന്ന് വിളിച്ച് പരിഹസിച്ചു.
ഒരു ദിവസം ആ കളിയാക്കലുകൾ മണിയുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് കേട്ട്, യജമാനന് നൽകേണ്ട ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ച് ഭാഗം മണി സ്വയം കഴിച്ചു. ഇത് കണ്ട അയൽപക്കത്തെ നായകൾ ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "കണ്ടോ! ഇത്രയും കാലം അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം പുറത്തുവന്നു!" അവർ പരിഹസിച്ചു.
മണിക്കു വലിയ വിഷമം തോന്നി. മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസം ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ താൻ ചെയ്ത തെറ്റ് അവനെ കൂടുതൽ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. പിറ്റേദിവസം യജമാനൻ മണിയുടെ വിഷമം മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം മണിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു, "മണി, മറ്റുള്ളവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും സാരമില്ല. നിന്റെ നല്ല സ്വഭാവം കൈവിടരുത്. അവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് നിന്നെ മാറ്റാൻ കഴിയില്ല."
യജമാനന്റെ വാക്കുകൾ മണിക്ക് വലിയ ധൈര്യം നൽകി. മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് വഴങ്ങാതെ, തന്റെ നല്ല ശീലങ്ങളുമായി മണി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി.
Moral
മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസത്തിന് ഭയന്ന് നിങ്ങളുടെ നല്ല സ്വഭാവങ്ങൾ മാറ്റരുത്.
