ಮನಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮನಿ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿ ಇತ್ತು. ಮನಿ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಯಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಮಾಲೀಕ ಒಬ್ಬ ರೈತ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮನಿ ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮನಿ ಎಷ್ಟು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತೆ ಎಂದರೆ, ಒಂದು ಅಣು ಕೂಡ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಮನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಇತ್ತು.

ಆದರೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮನಿಯ ಈ ಗೌರವವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವು ಮನಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, "ಏಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತೀಯಾ? ಆ ಆಹಾರವನ್ನೇ ನೀನು ತಿಂದುಬಿಡು" ಎಂದು ಕೆಟ್ಟ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಮನಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಆ ನಾಯಿಗಳು ಮನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಲು ಮತ್ತು ಅವಮಾನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.

ಒಂದು ದಿನ ಆ ನಾಯಿಗಳ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಮನಿ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು. ಬೇರೆಯವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಾಲೀಕನ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಮನಿ ತಾನೇ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಕ್ಕದ ನಾಯಿಗಳು ಜೋರಾಗಿ ನಗತೊಡಗಿದವು. "ನೋಡಿ! ಇಷ್ಟು ದಿನ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ, ಈಗ ನಿಜವಾದ ಮುಖ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!" ಎಂದು ಅವು ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದವು.

ಮನಿಗೆ ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ದುಃಖವಾಯಿತು. ಇತರರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ತನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು. ಮರುದಿನ ಮಾಲೀಕನು ಮನಿಯ ಸಣ್ಣತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವನು ಮನಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, "ಮನಿ, ಬೇರೆಯವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ನೀನು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನೀನು ಬದಲಾಗಬೇಡ" ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.

ಮಾಲೀಕನ ಮಾತುಗಳು ಮನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ಮನಿ ಇತರರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಗಮನ ಕೊಡದೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು.

Moral

ಇತರರ ಟೀಕೆ ಅಥವಾ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.