ఒక దట్టమైన అడవిలో రంగురంగుల పక్షులు చాలా సంతోషంగా జీవించేవి. అవి అడవిలోని పండ్లను, గింజలను తింటూ కలిసిమెలిసి ఉండేవి. కానీ ఒకరోజు, నక్కల గుంపు ఆ అడవిలోకి రావడం వల్ల పక్షుల ప్రశాంతత పోయింది. నక్కలను చూసి పక్షులన్నీ చాలా భయపడ్డాయి.
తమను తాము రక్షించుకోవడానికి పక్షులు ఒక ఉపాయం ఆలోచించాయి. ఒక పెద్ద చెట్టు పైన ఒక ఎత్తైన కాపలా గోపురాన్ని నిర్మించాయి. ప్రతిరోజూ ఒక పక్షి ఆ గోపురంలో కూర్చుని కాపలా కాయాలని నిర్ణయించుకున్నాయి. నక్కలు వస్తే గట్టిగా అరిచి మిగిలిన పక్షులను హెచ్చరించాలి అనేది వారి నియమం.
చాలా రోజులు ఈ పద్ధతి బాగానే సాగింది. ఒకరోజు, ఒక చెట్టు తొలిచే పక్షి (Woodpecker) కాపలా వంతు వచ్చింది. ఆ పక్షి చాలా వేగంగా పనిచేస్తుంది కానీ దానికి ఓపిక తక్కువ. కాపలా కూర్చున్న సమయంలో అడవి చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. ఎక్కడా నక్కలు కనిపించలేదు.
"అబ్బా! ఎంత బోర్ కొడుతుందో!" అని ఆ పక్షి విసుక్కుంది. "ఏం పనైనా లేదు, ఈ చెక్కను కొడుతూ కాలం గడుపుదాం" అని అనుకుంది. తన విసుగు పోగొట్టుకోవడానికి, ఆ గోపురం నిర్మించిన కర్రలను కొట్టడం మొదలుపెట్టింది. టక్! టక్! టక్!
కొద్దిసేపటికే, ఆ కర్రలు బలహీనపడి, గోపురం మొత్తం కింద పడిపోయింది. పక్షులన్నీ భయంతో అక్కడికి చేరుకున్నాయి. ఒకవేళ ఆ సమయంలో నక్కలు వచ్చి ఉంటే, కాపలా గోపురం లేక అందరూ ప్రమాదంలో పడేవారని అవి గ్రహించాయి. తన అజాగ్రత్త వల్ల అందరూ ప్రమాదంలో పడేవారని ఆ పక్షి తన తప్పు తెలుసుకుని సిగ్గుపడింది.
మరుసటి రోజు, పక్షులన్నీ సమావేశమై ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాయి. బాధ్యతాయుతమైన పనులకు కేవలం తెలివితేటలు మాత్రమే కాదు, ఓపిక కూడా ఉండాలని అవి తెలుసుకున్నాయి.
Moral
బాధ్యతాయుతమైన పనిలో అజాగ్రత్తగా ఉంటే అది అందరికీ ప్రమాదకరమవుతుంది.
