ఒక అందమైన పచ్చని అడవిలో చిన్ను అనే ఒక చిన్న కుందేలు ఉండేది. చిన్ను చాలా చురుకైనది, కానీ దానికి ఒక చిన్న బలహీనత ఉంది; ఏదైనా పని వెంటనే జరగకపోతే అది త్వరగా నిరాశ చెంది వదిలేసేది.
ఒక రోజు, చిన్ను తన స్నేహితుడైన పప్పు అనే గొర్రెపిల్లను చూడాలని నిర్ణయించుకుంది. పప్పు ఉన్న చోటుకి వెళ్లాలంటే దట్టమైన అడవిని, కొండలను దాటాలి. చిన్నూ ఎంతో ఉత్సాహంతో ప్రయాణం మొదలుపెట్టింది. దారిలో పక్షుల కిలకిలరావాలను ఆస్వాదిస్తున్నప్పటికీ, కాసేపటికే చిన్నూకి ఆకలి వేయడం మొదలైంది. త్వరలో వెళ్లాలనే ఆత్రుతలో అది అల్పాహారం తినడం మర్చిపోయింది.
ఆకలితో వెతుకుతుండగా, చిన్నూకి ఒక ఎత్తైన చోట పెద్ద పెద్ద ఎర్రటి క్యారెట్లు కనిపించాయి. అవి చూడటానికి చాలా రుచికరంగా, తీయగా ఉన్నట్లు అనిపించాయి. "అబ్బా! ఈ క్యారెట్లు దొరికితే నా ఆకలి తీరిపోతుంది!" అని చిన్నూ ఎంతో సంతోషంగా అనుకుంది.
చిన్నూ ఆ క్యారెట్లను అందుకోవడానికి గెంతడం మొదలుపెట్టింది. 'హూప్!' అని గాలిలోకి ఎగిరింది, కానీ క్యారెట్లు అందలేదు. మళ్ళీ మరింత శక్తితో గెంతింది, కానీ 'ధప్!' అని నేల మీద పడిపోయింది. ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించినా ఆ ఎత్తైన క్యారెట్లను అందుకోలేకపోయింది.
చిన్నూకి చాలా కోపం, విసుగు వచ్చాయి. "ఛీ! ఈ క్యారెట్లు చూడటానికి బాగున్నా, ఖచ్చితంగా ఇవి చేదుగా ఉంటాయి. నాకు ఇవి వద్దు!" అని గట్టిగా అరుస్తూ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవాలని అనుకుంది.
దగ్గరలోని చెట్టు మీద ఉన్న ఒక ముసలి గుడ్లగూబ ఇదంతా గమనిస్తోంది. అది మెల్లగా ఇలా అంది, "చిన్నూ, నీకు అవి అందలేదనే కారణంతో వాటిని చెడ్డవి అని అనడం చాలా తేలిక. ఒకవేళ నువ్వు నిరాశ పడకుండా, ఏదైనా కొత్త పద్ధతిలో ప్రయత్నించి ఉంటే, ఆ తీయని క్యారెట్లు నీకు దొరికేవి!"
చిన్నూకి తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. ఏదైనా కష్టమైన పని ఎదురైనప్పుడు, దాన్ని వదిలేయకుండా, కొత్త మార్గాలను వెతుకుతూ పట్టుదలతో ప్రయత్నించాలని నిర్ణయించుకుంది.
Moral
చేయలేకపోయిన ప్రతి వస్తువును తక్కువ చేసి మాట్లాడకూడదు; పట్టుదలతో ప్రయత్నించాలి.
