ಚಿನ್ನು ಎಂಬ ಮೊಲದ ಪಾಠ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಸಿರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಚಿನ್ನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸಣ್ಣ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸ ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅದು ಬೇಗನೆ ಸೋತುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ, ಚಿನ್ನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಪಪ್ಪು ಎಂಬ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟಿತು. ಪಪ್ಪು ಇರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಬೇಕಿತ್ತು. ಚಿನ್ನು ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಚಿನ್ನುಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಯಿತು.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಕೆಂಪು ಕೆರೆಟ್‌ಗಳು (Carrots) ಇರುವುದನ್ನು ಚಿನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಅವು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. "ಅಬ್ಬಾ! ಈ ಕೆರೆಟ್‌ಗಳು ಸಿಕ್ಕರೆ ನನ್ನ ಹಸಿವು ನೀಗುತ್ತದೆ!" ಎಂದು ಚಿನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಅಂದುಕೊಂಡಿತು. "ಚಿನ್ನು ಆ ಕೆರೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಜಿಗಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. 'ಹುಪ್!' ಎಂದು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯಿತು, ಆದರೆ ಕೆರೆಟ್‌ಗಳು ಕೈಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜಿಗಿಯಿತು. 'ಧಪ್!' ಎಂದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ಎತ್ತರದ ಕೆರೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಚಿನ್ನುಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಬೇಸರವಾಯಿತು. "ಛೇ! ಈ ಕೆರೆಟ್‌ಗಳು ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಇವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಾ ಕಟುವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದವು! ನನಗೆ ಇವು ಬೇಡ!" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.

ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸಾದ ಗೂಬೆಯೊಂದು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿತು, "ಚಿನ್ನು, ನಿನಗೆ ಅದು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ಬೇರೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಿಹಿಯಾದ ಕೆರೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ನೀನು ಸವಿಯಬಹುದಿತ್ತು!"

ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವು ಚಿನ್ನುವಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಷ್ಟವಾದ ಕೆಲಸ ಎದುರಾದಾಗ, ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಹೊಸ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕೆಂದು ಅದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.

Moral

ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ವಸ್ತುವನ್ನು ದೂಷಿಸಬೇಡಿ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ.