గ్రామం వెలుపల ఉన్న ఒక విశాలమైన పొలంలో ఒక పెద్ద సాంస్కృతిక కార్యక్రమం జరుగుతోంది. చుట్టూ పచ్చని పంటలు ఉన్నా, ఎండ చాలా తీవ్రంగా ఉంది. అక్కడ నీడ ఇచ్చే ఒక్క చిన్న చెట్టు కూడా లేదు.
ఆ కార్యక్రమ ప్రధాన నటుడు కవి, ఒక పెద్ద రంగుల గొడుగు నీడలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. ఆయన సహాయకుడు ఆ గొడుగును పట్టుకుని నిలబడ్డాడు. అప్పుడు కవి దృష్టి అక్కడ పని చేస్తున్న ఒక మహిళపై పడింది. ఆమె తన చిన్న బిడ్డను గుండెలకు హత్తుకుని, మండుతున్న ఎండలో చాలా ఇబ్బంది పడుతోంది.
ఎండ వేడికి ఆ చిన్నారి ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది. అది చూసిన కవి మనసు కరిగింది. ఆయన వెంటనే లేచి ఆమె దగ్గరకు వెళ్లారు.
"అక్కా, దయచేసి మీరు మరియు మీ బిడ్డ ఈ గొడుగు నీడలోకి రండి. ఈ ఎండలో బిడ్డకు చాలా ఇబ్బందిగా ఉంది. నేను ఇక్కడ ఎండలో నిలబడతాను," అని కవి ప్రేమగా చెప్పారు.
ఆ మహిళ ఆశ్చర్యపోతూ, "వద్దు అయ్యా! మీరు పెద్ద నటుడు కదా, మీరు ఎండలో నిలబడితే మాకు ఎలా ఉంటుంది? మేము ఈ ఎండను తట్టుకుంటాము," అని సంకోచించారు.
కానీ కవి వినలేదు. ఆయన తన సహాయకుడిని పిలిచి, "ఈ గొడుగును వీరికి పట్టుకోమని చెప్పండి, నేను ఇక్కడ ఎండలో నిలబడతాను," అని ఆదేశించారు.
కార్యక్రమం ముగిసే వరకు కవి ఎండలో నిలబడ్డారు, ఆ తల్లి మరియు బిడ్డ గొడుగు నీడలో సురక్షితంగా ఉన్నారు. పని పూర్తయ్యాక, కవి వారికి ఇవ్వాల్సిన చిన్న మొత్తానికి మించి, వారి అవసరాల కోసం చాలా ఎక్కువ డబ్బును బహుమతిగా ఇచ్చారు. ఒక చిన్న గొడుగు నీడ, ఒక గొప్ప మనిషి యొక్క గొప్ప మనసును చాటిచెప్పింది.
Moral
కష్టాల్లో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడమే నిజమైన గొప్పతనం.
