ఒక అందమైన పట్టణంలో సోము మరియు రాము అనే ఇద్దరు నగల వ్యాపారులు ఉండేవారు. సోము వ్యాపారంలో నైపుణ్యం కలిగినవాడు, కానీ అతనికి అత్యాశ ఎక్కువ. రాము మాత్రం చాలా నిజాయితీపరుడు మరియు సామాన్య వ్యక్తి.
ఒకరోజు సోము పాత కాలపు ఇళ్లు ఉన్న ప్రాంతానికి నగలు అమ్మడానికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక చిన్న పాప ఏడుస్తూ కనిపించింది. తన పుట్టినరోజు కోసం ఒక చిన్న గాజు కావాలని ఆమె అడుగుతోంది. ఆమె అమ్మమ్మ బాధగా, "అమ్మా, మన దగ్గర ఇప్పుడు బంగారం లేదా వెండి కొనడానికి డబ్బు లేదు," అని చెప్పింది.
పాప ఏడుపు చూసి అమ్మమ్మ మనసు కరిగింది. ఆమె ఇంట్లోకి వెళ్లి ఒక పాత, దుమ్ము పట్టిన దీపాన్ని తీసుకువచ్చి, "ఈ దీపాన్ని తీసుకెళ్ళండి, దానికి బదులుగా మా పాపకు ఒక చిన్న గాజు ఇవ్వండి," అని సోముతో అంది.
సోము ఆ దీపాన్ని చూశాడు. అది మొదట సాదాగా అనిపించినా, దానిపై ఉన్న చెక్కడాలు చూసి అది స్వచ్ఛమైన బంగారంతో చేసినదని అతనికి అర్థమైంది. అతనిలో అత్యాశ కలిగింది. "దీన్ని ఇప్పుడు తీసుకువెళ్లి, తర్వాత వచ్చి ఇంకా ఎక్కువ నగలు కావాలని అబద్ధం చెప్పి మోసం చేద్దాం," అని అనుకున్నాడు. అతను ఒక చిన్న గాజు ఇచ్చి, ఆ దీపాన్ని తీసుకుని అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత, రాము అదే ప్రాంతానికి వచ్చాడు. అమ్మమ్మ అతనికి తన బాధను వివరించింది. రాము వెంటనే సోము చేసిన మోసాన్ని గుర్తించాడు.
రాము వెంటనే అమ్మమ్మతో, "అమ్మా, మీరు ఆ దీపాన్ని సోముకు ఇచ్చారు. కానీ అతను దాని విలువను దాచి మీతో మోసం చేశాడు. నేను దీనిని సురక్షితంగా ఉంచుతాను మరియు దీని అసలు విలువను తెలుసుకోవడంలో మీకు సహాయం చేస్తాను," అని చెప్పాడు.
సోము తిరిగి వచ్చి, అమ్మమ్మ నుండి మరిన్ని నగలు కావాలని అడిగినప్పుడు, రాము జరిగినదంతా చెప్పేశాడని అతనికి తెలిసింది. సోము యొక్క అత్యాశను చూసి అమ్మమ్మ చాలా బాధపడింది. సోము తన తప్పు తెలుసుకుని సిగ్గుపడ్డాడు. అత్యాశ మనిషిని తెలివైనవాడిగా చూపించవచ్చు కానీ, చివరికి అది మనిషి గౌరవాన్ని పాడుచేస్తుందని అతను గ్రహించాడు.
