ఒక చిన్న గ్రామంలో కవిన్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. గత కొంతకాలంగా అతని జీవితం అతనికి భారంగా అనిపిస్తోంది. చిన్న చిన్న సమస్యలు కూడా అతనికి కొండంతగా కనిపిస్తున్నాయి. ఈ బాధను భరించలేక, అతను కొండపై నివసించే ఒక జ్ఞాని వద్దకు సహాయం కోసం వెళ్ళాడు.
కవిన్ ముఖంలోని బాధను చూసిన జ్ఞాని, అతనికి ఒక చిన్న మట్టి పాత్రలో నీరు మరియు ఒక పిడి చుక్క ఉప్పు ఇచ్చారు. "ఈ ఉప్పును ఈ నీటిలో కలిపి, ఒక సిప్పు తాగు," అని చెప్పారు.
కవిన్ అలాగే చేశాడు. కానీ ఆ నీరు తాగగానే అతని ముఖం ముడుచుకుపోయింది. "అమ్మో! ఇది చాలా ఉప్పగా ఉంది, తాగలేను!" అని కవిన్ నిరాశగా అన్నాడు.
జ్ఞాని చిరునవ్వుతో, అతనికి మరికొంత ఉప్పు ఇచ్చి, దగ్గరలో ఉన్న ఒక పెద్ద సరస్సు వద్దకు తీసుకువెళ్లారు. "ఇప్పుడు ఈ ఉప్పును ఆ సరస్సులో వేయి, ఆ తర్వాత అక్కడి నీటిని తాగు," అని చెప్పారు.
కవిన్ ఉప్పును సరస్సులో వేశాడు. తర్వాత సరస్సు నీటిని తాగి, "ఇది చాలా బాగుంది, చాలా చల్లగా మరియు రుచిగా ఉంది!" అని సంతోషంగా అన్నాడు.
జ్ఞాని కవిన్ను చూసి ఇలా చెప్పారు, "కవిన్, జీవితంలో వచ్చే కష్టాలు ఈ ఉప్పు లాంటివే. అవి ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటాయి, తగ్గవు లేదా పెరగవు. కానీ ఆ కష్టాలు నిన్ను ఎంత బాధపెడతాయి అనేది నీ మనసు ఎంత పెద్దది అనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది."
"నీ మనసు ఈ చిన్న పాత్రలాగా చిన్నదిగా ఉంటే, చిన్న కష్టం కూడా నిన్ను చాలా బాధపెడుతుంది. కానీ నీ మనసు ఈ సరస్సులాగా విశాలంగా ఉంటే, ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా అవి నీలో కలిసిపోతాయి, నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టవు. నీ దృష్టి కష్టాల మీద కాకుండా, నీ పనుల మీద ఉంచు."
కవిన్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. కష్టాలను ఎదుర్కోవడానికి మనసును పెద్దదిగా చేసుకోవాలని అతను గ్రహించాడు. ప్రశాంతమైన మనసుతో అతను తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాడు.
Moral
మన దృక్పథం ఎంత విశాలంగా ఉంటే, కష్టాలు అంత తక్కువగా అనిపిస్తాయి.
