ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಜೀವನದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದೆ ಅವನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಕವಿನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ನೋವನ್ನು ಕಂಡ ಜ್ಞಾನಿ, ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹಿಡಿ ಉಪ್ಪನ್ನು ನೀಡಿದರು. "ಈ ಉಪ್ಪನ್ನು ಈ ಪಾತ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ, ನಂತರ ಒಂದು ತುತ್ತು ಕುಡಿ," ಎಂದರು.
ಕವಿನ್ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಮುಖ ಸೊಟ್ಟಗಾಯಿತು. "ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ತುಂಬಾ ಉಪ್ಪಾಗಿದೆ, ಕುಡಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯ," ಎಂದು ದೂಡಿದನು.
ಜ್ಞಾನಿ ನಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸರೋವರದ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. "ಈಗ ಈ ಉಪ್ಪನ್ನು ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ, ನಂತರ ಅಲ್ಲಿನ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿ," ಎಂದರು.
ಕವಿನ್ ಉಪ್ಪನ್ನು ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದನು. "ಇದು ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ತಂಪಾಗಿದೆ!" ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಜ್ಞಾನಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದರು, "ಕವಿನ್, ಜೀವನದ ಕಷ್ಟಗಳು ಈ ಉಪ್ಪಿನಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಕಷ್ಟಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನೀನು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ."
"ನೀನು ಈ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರದಂತೆ ಚಿಕ್ಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಸಣ್ಣ ಕಷ್ಟವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅತೀವವಾಗಿ ನೋಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಈ ಸರೋವರದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದರೂ ಅವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ಗಮನ ಕಷ್ಟದ ಮೇಲಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮೇಲಿರಲಿ."
ಕವಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸು ಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು.
Moral
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಷ್ಟಗಳು ನಮಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
