ശാന്തമായ ഒരു താഴ്വരയിൽ കവിൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു കാലമായി അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം മോശമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ചെറിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പോലും വലിയ മലപോലെ അവനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിക്കവയ്യാതെ അവൻ മലമുകളിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു ജ്ഞാനിയെ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു.
കവിന്റെ മുഖത്തെ വിഷമം കണ്ട ജ്ഞാനി അവന് ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ വെള്ളവും ഒരു പിടി ഉപ്പും നൽകി. "ഈ ഉപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ഇട്ട് ഒരു തുള്ളി കുടിക്കുക," എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
കവിൻ അത് അനുസരിച്ചു. എന്നാൽ വെള്ളം കുടിച്ചതും അവൻ മുഖം ചുളിച്ചു. "ഇത് വളരെ ഉപ്പുള്ളതാണ്, കുടിക്കാൻ ഒട്ടും വയ്യ!" അവൻ പരാതി പറഞ്ഞു.
ജ്ഞാനി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ അടുത്തുള്ള ഒരു വലിയ തടാകത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. എന്നിട്ട് മറ്റൊരു പിടി ഉപ്പ് നൽകി, "ഇത് തടാകത്തിൽ ഇടുക, എന്നിട്ട് അവിടെ നിന്ന് വെള്ളം കുടിക്കുക," എന്ന് പറഞ്ഞു.
കവിൻ ഉപ്പ് തടാകത്തിൽ ഇട്ടു. എന്നിട്ട് തടാകത്തിലെ വെള്ളം കുടിച്ചു നോക്കി. "ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്, നല്ല തണുപ്പും ശുദ്ധിയുമുണ്ട്!" അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ജ്ഞാനി അവനോട് പറഞ്ഞു, "കവിൻ, ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ ഈ ഉപ്പ് പോലെയാണ്. അവ എപ്പോഴും ഒരേ അളവിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകും. പക്ഷേ, ആ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നിന്നെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിക്കുന്നു എന്നത് നീ എത്രത്തോളം വലിയ മനസ്സുള്ളവനാണെന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും."
"നീ ഈ ചെറിയ പാത്രം പോലെയാണെങ്കിൽ, ചെറിയൊരു കഷ്ടപ്പാട് പോലും നിന്നെ തളർത്തും. എന്നാൽ നീ ഈ തടാകം പോലെ വലിയ മനസ്സുള്ളവനാണെങ്കിൽ, എത്ര വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ വന്നാലും അവ നിന്റെ ഉള്ളിൽ അലിഞ്ഞുചേരും, നിന്നെ ബാധിക്കില്ല. നിന്റെ ശ്രദ്ധ പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ആയിരിക്കട്ടെ."
കവിന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടാൻ വലിയ മനസ്സ് വേണമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സമാധാനത്തോടെ അവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
Moral
നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടാണ് നമ്മുടെ സങ്കടങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി നിശ്ചയിക്കുന്നത്.
