ఒక చిన్న గ్రామంలో సోము అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను ఒక పెద్ద పొలంలో సహాయకుడిగా పనిచేసేవాడు. అతనికి నెలకు వంద రూపాయల జీతం వచ్చేది. సోము చాలా నిజాయితీపరుడు మరియు కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ అతని ఆదాయం చాలా తక్కువ.
ఒక సాయంత్రం, అతని ప్రాణ స్నేహితుడు రవి అతని దగ్గరకు వచ్చాడు. రవి కుటుంబం చాలా ఇబ్బందుల్లో ఉంది. "సోము, దయచేసి నాకు సహాయం చేయి," అని రవి వేడుకున్నాడు. "మా చెల్లెలికి మందులు కొనడానికి డబ్బు కావాలి. నాకు యాభై రూపాయలు అప్పుగా ఇవ్వగలవా? వచ్చే నెల జీతం రాగానే తిరిగి ఇచ్చేస్తాను."
సోము బాధగా అన్నాడు, "రవి, నీ పరిస్థితి నాకు తెలుసు. కానీ నా జీతం వంద రూపాయలే. భోజనం, వసతి కోసం ఖర్చు చేసిన తర్వాత నా దగ్గర ఏమీ ఉండదు. ఇప్పుడు నేను నీకు యాభై రూపాయలు ఎలా ఇవ్వగలను?"
రవి నిరాశతో వెళ్ళిపోతుండగా, సోము భార్య నీల అక్కడికి వచ్చింది. "కంగారు పడకు రవి, మేము సహాయం చేస్తాము," అని చెప్పి లోపలికి వెళ్లింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత, యాభై రూపాయలతో ఒక చిన్న సంచిని తీసుకుని బయటకు వచ్చింది.
సోము ఆశ్చర్యపోయాడు. "నీలా, మన దగ్గర ఈ డబ్బు ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? మనం ఇంత కష్టపడుతున్నామే!"
నీల నవ్వుతూ ఇలా అంది, "సోము, మనం ఎంత సంపాదిస్తున్నాం అన్నది కాదు, ఎంత పొదుపు చేస్తున్నాం అన్నదే ముఖ్యం. ప్రతి నెలా వంద రూపాయల్లో అవసరమైనవి మాత్రమే ఖర్చు చేస్తూ, మిగిలిన పది రూపాయలు పొదుపు చేస్తాను. ఆ పొదుపు నుండే ఇప్పుడు రవికి డబ్బు ఇచ్చాను."
సోము తన భార్య తెలివితేటలను చూసి గర్వపడ్డాడు. తక్కువ ఆదాయంతో కూడా క్రమశిక్షణతో ఎలా జీవించవచ్చో అతను తెలుసుకున్నాడు. ఆ రోజు నుండి, సోము మరియు నీల చాలా సంతోషంగా మరియు పొదుపుగా జీవించారు.
Moral
చిన్న చిన్న పొదుపులు కష్టకాలంలో పెద్ద ఆసరాగా నిలుస్తాయి.