ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന യുവാവ് ഒരു വലിയ ഫാമിൽ സഹായിയായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അവന് മാസത്തിൽ നൂറ് രൂപയായിരുന്നു ശമ്പളം. സോമു വളരെ കഠിനാധ്വാനിയും സത്യസന്ധനുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ വരുമാനം വളരെ കുറവായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം, അവന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ രവി അവനെ കാണാൻ വന്നു. രവിയുടെ കുടുംബം വലിയ പ്രയാസത്തിലായിരുന്നു. "സോമു, എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ?" രവി അപേക്ഷിച്ചു. "എന്റെ സഹോദരിക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങാൻ പണം വേണം. എനിക്ക് അമ്പത് രൂപ കടം തരാമോ? അടുത്ത മാസം ശമ്പളം കിട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ അത് തിരികെ തരാം."
സോമു വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു, "രവി, എനിക്ക് നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ ശമ്പളം നൂറ് രൂപയേ ഉള്ളൂ. ഭക്ഷണത്തിനും താമസത്തിനും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ എങ്ങനെ നിനക്ക് അമ്പത് രൂപ തരും?"
രവി സങ്കടത്തോടെ പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ, സോമുവിന്റെ ഭാര്യ നില വായുവിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു, "വിഷമിക്കേണ്ട രവി, ഞങ്ങൾ സഹായിക്കാം." അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി അൽപ്പസമയത്തിന് ശേഷം അമ്പത് രൂപയുള്ള ഒരു ചെറിയ സഞ്ചിയുമായി തിരിച്ചുവന്നു.
സോമു അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. "നില, നമ്മുടെ കയ്യിൽ എവിടെ നിന്നാണ് ഈ പണം വന്നത്? നമ്മൾ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ!"
നില പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "നമ്മൾ എത്ര സമ്പാദിക്കുന്നു എന്നതിലല്ല, എങ്ങനെ ചിലവഴിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് കാര്യം സോമു. ഓരോ മാസവും ഞാൻ നമ്മുടെ ചെലവുകൾ കൃത്യമായി പ്ലാൻ ചെയ്യും. നൂറ് രൂപയിൽ ആവശ്യമായത് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയും ബാക്കി പത്ത് രൂപ ഓരോ മാസവും കരുതിവെക്കുകയും ചെയ്യും. ആ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ഈ പണം എടുത്തത്."
സോമുവിന് തന്റെ ഭാര്യയുടെ ബുദ്ധിയിൽ വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. ചെറിയ വരുമാനത്തിലും എങ്ങനെ കരുതലോടെ ജീവിക്കാമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ സോമുവും നിലയും വളരെ സന്തോഷത്തോടെയും മിതവ്യയത്തോടെയും ജീവിച്ചു.
Moral
ചെറിയ സമ്പാദ്യങ്ങൾ വലിയ പ്രതിസന്ധികളിൽ നമുക്ക് താങ്ങായി മാറും.
