ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಗಾರನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಮಾಸಿಕ ಸಂಬಳ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಆದಾಯ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಅವನ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತ ರವಿ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದನು. ರವಿಯ ಕುಟುಂಬವು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. "ಸೋಮು, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು," ಎಂದು ರವಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. "ನನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಮದ್ದು ಬೇಕಾಗಿದೆ, ನನಗೀಗ ಹಣವಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ? ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಸಂಬಳ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ."
ಸೋಮು ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು, "ರವಿ, ನಿನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂಬಳ ಕೇವಲ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರ. ಅದರಲ್ಲಿ ಊಟ ಮತ್ತು ವಾಸದ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಲಿ?"
ರವಿ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧನಾದಾಗ, ಸೋಮುನ ಹೆಂಡತಿ ನೀಲಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು. "ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ ರವಿ, ನಾವು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಳಗೆ ಹೋದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಇರುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೀಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ರವಿಗೆ ನೀಡಿದಳು.
ಸೋಮು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು. "ನೀಲಾ, ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಈ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ನಾವು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ!"
ನೀಲಾ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು, "ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟು ಉಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ ಸೋಮು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ನೂರು ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಉಳಿತಾಯದಿಂದಲೇ ಈಗ ರವಿಗೆ ಹಣ ನೀಡಿದೆ."
ಸೋಮು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟನು. ಸಣ್ಣ ಆದಾಯದಲ್ಲೂ ಹೇಗೆ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಸೋಮು ಮತ್ತು ನೀಲಾ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಮಿತವ್ಯಯದಿಂದ ಬಾಳಿದರು.
Moral
ಸಣ್ಣ ಉಳಿತಾಯವು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.