ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే బట్టలు ఉతికే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతని వద్ద మణి అనే నమ్మకమైన కుక్క, విసు అనే కష్టపడే గాడిద ఉండేవి. మణి ఇంటిని కాపాడేది, విసు సోము బరువులను మోసేది. వారు ఒక కుటుంబంలా కలిసి ఉండేవారు.
ఒకరోజు సోము పని ముగించుకుని చాలా అలసిపోయి మధ్యాహ్నం గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. మణి కూడా సోము పక్కనే నిద్రపోయింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఒక దొంగ సోము వస్తువులను దొంగిలించడానికి మెల్లగా ఇంటి వైపు వచ్చాడు.
దొంగ అడుగుల శబ్దం వినగానే, విసు భయంతో మరియు కోపంతో గట్టిగా అరుచుకోవడం మొదలుపెట్టింది. విసు అరుపులకు భయపడి దొంగ అక్కడి నుండి పారిపోయాడు. ఆ శబ్దానికి సోము, మణి నిద్రలేచి బయటకు వచ్చారు. దొంగ వెళ్ళిపోయాడు, కానీ విసు మాత్రం ఇంకా అరుస్తూనే ఉంది.
సోముకి చాలా కోపం వచ్చింది. "ఎందుకు ఇలా అరుస్తూ ఇబ్బంది పెడుతున్నావు? నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోనివ్వవా?" అని అరిచాడు. దొంగను తాను హెచ్చరించానని విసు చెప్పాలని ప్రయత్నించింది, కానీ సోము వినలేదు. కోపంలో సోము ఒక చిన్న కర్రతో విసును కొట్టాడు.
విసు బాధతో తల దించుకుని నిలబడింది. అప్పుడు దానికి తన అమ్మమ్మ చెప్పిన ఒక మాట గుర్తొచ్చింది: 'ఇతరుల పనుల్లో తలదూర్చకుండా, నీ పని నువ్వు సరిగ్గా చేసుకోవాలి.' దొంగను ఆపడం మంచిదే అయినప్పటికీ, దాని వల్ల సోము నిద్ర పాడైందని విసు గ్రహించింది. సందర్భాన్ని బట్టి వ్యవహరించడం ముఖ్యమని అది తెలుసుకుంది.
Moral
ఇతరుల విషయాల్లో అనవసరంగా తలదూర్చకుండా, మన బాధ్యతలను మనం సరిగ్గా నిర్వహించాలి.
