ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന വസ്ത്രം അലക്കുന്ന തൊഴിലാളി തന്റെ വളർത്തുമൃഗങ്ങളായ മണി എന്ന നായയോടും വിസു എന്ന കഴുതയോടും ഒപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. വീട് കാക്കുക എന്നതായിരുന്നു മണിയുടെ ജോലി, ഭാരമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ചുമക്കുക എന്നതായിരുന്നു വിസുവിന്റെ ചുമതല. അവർ ഒരു കുടുംബത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞ് വന്ന സോമു നല്ല തളർച്ച തോന്നി ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണുപോയി. മണിയും സോമുവിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ആ സമയത്താണ് ഒരു കള്ളൻ സോമുവിന്റെ സാധനങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കാനായി പതുക്കെ വീടിനടുത്തേക്ക് വന്നത്.
കള്ളന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും വിസു പേടിയോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും ഉറക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി. വിസുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് കള്ളൻ പേടിച്ച് ഓടിപ്പോയി. ബഹളം കേട്ട് സോമുവും മണിയും ഞെട്ടി ഉണർന്നു. കള്ളൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ വിസു മാത്രം നിർത്താതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
സോമുവിന് വലിയ ദേഷ്യം വന്നു. "എന്തിനാണ് നീ ഇങ്ങനെ ബഹളം വെക്കുന്നത്? എനിക്ക് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ?" എന്ന് സോമു ആക്രോശിച്ചു. കള്ളനെ താൻ തടഞ്ഞതാണെന്ന് വിസു കാണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സോമു അത് കേട്ടില്ല. ദേഷ്യത്തിൽ സോമു ഒരു ചെറിയ വടി കൊണ്ട് വിസുവിനെ അടിച്ചു.
വിസു സങ്കടത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. അപ്പോൾ തന്റെ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞുതന്നിരുന്ന ഒരു കാര്യം വിസുവിന് ഓർമ്മ വന്നു: 'മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാതെ സ്വന്തം ജോലി കൃത്യമായി ചെയ്യുക.' കള്ളനെ തടഞ്ഞത് നല്ലതായിരുന്നുവെങ്കിലും, അത് സോമുവിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയതിനാൽ തന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ ശ്രദ്ധ വേണമെന്ന് വിസു അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
Moral
മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ അനാവശ്യമായി ഇടപെടാതെ സ്വന്തം കടമകൾ കൃത്യമായി ചെയ്യുക.
