ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯುವವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಮಣಿ ಎಂಬ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ನಾಯಿ ಮತ್ತು ವಿsುವ ಎಂಬ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕತ್ತೆ ಇತ್ತು. ಮಣಿಯು ಮನೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ವಿsುವ ಸೋಮುನ ಭಾರವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೋಮು ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಾಗ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದನು. ಮಣಿಯೂ ಸೋಮುನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ಸೋಮುನ ಮನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದನು.
ಕಳ್ಳನ ಹೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ವಿsುವ ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗತೊಡಗಿತು. ವಿsುವನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಕಳ್ಳನು ಹೆದರಿ ಓಡಿಹೋದನು. ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಸೋಮು ಮತ್ತು ಮಣಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರು. ಕಳ್ಳನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ವಿsುವ ಮಾತ್ರ ಸತತವಾಗಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇತ್ತು.
ಸೋಮುಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. "ಏಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಾನು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲಿ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕಿರುಚಿದನು. ಕಳ್ಳನನ್ನು ತಾನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ ಎಂದು ವಿsುವ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸೋಮು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೋಲಿನಿಂದ ವಿsುವನಿಗೆ ಹೊಡೆದನು.
ವಿsುವ ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತಿತು. ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು: 'ಬೇರೆಯವರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಲೆಹಾಕದೆ, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡು.' ಕಳ್ಳನನ್ನು ತಡೆದದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಸೋಮುನ ನಿದ್ರೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು ಎಂಬ ಅರಿವು ವಿsುವಕ್ಕೆ ಆಗಾಯಿತು.
Moral
ಬೇರೆಯವರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ತಲೆಹಾಕದೆ, ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.
