ఒక దట్టమైన అడవిలో మణి అనే ఒక చురుకైన కుందేలు ఉండేది. ఒకరోజు, మణి రుచికరమైన కూరగాయల తోట కోసం వెతుకుతూ ప్రయాణం చేసింది. చాలా దూరం నడిచిన తర్వాత, దారిలో ఒక చిన్న ఏరుపై ఉన్న ఇరుకైన చెక్క వంతెన కనిపించింది.
మణి వంతెనపై నడవడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఎదురుగా సోము అనే మరో కుందేలు రావడం చూసింది. ఆ వంతెన చాలా సన్నగా ఉండటం వల్ల, ఒకేసారి ఇద్దరు కుందేళ్లు దాటడం సాధ్యం కాదు.
'ఏయ్ సోము! కొంచెం పక్కకు తప్పుకో, నేను ముందు వెళ్తాను!' అని మణి అరిచింది.
'లేదు, నేను ఈ వంతెనను ముందుగా చూశాను, కాబట్టి నేనే ముందు వెళ్లాలి!' అని సోము కోపంగా సమాధానం ఇచ్చింది.
'నేను ఇప్పటికే నడవడం మొదలుపెట్టాను, కాబట్టి దారి నాదే!' అని మణి మొండిగా వాదించింది. ఇద్దరూ గొడవ పడుతూ వంతెన మధ్యలోకి వచ్చారు.
గొడవలో పడి వారు తమ కాళ్లపై దృష్టి పెట్టలేదు. అకస్మాత్తుగా, మణి కాలు జారింది! సోము సహాయం చేయడానికి ప్రయత్నించగా, సోము కూడా బ్యాలెన్స్ తప్పి నీళ్లలో పడిపోయింది. ఇద్దరూ తడిసిపోయి, వణుకుతూ ఒడ్డుకు చేరుకున్నారు.
మణి బాధగా, 'మనం కొంచెం ఓపికగా ఉండి, ఒకరికొకరు దారి ఇచ్చుకుంటే, ఇప్పుడు మనం తోటలో హాయిగా ఉండేవాళ్ళం కదా!' అని అంది. సోము తన తప్పు తెలుసుకుంది. అప్పటి నుండి వారు ఎప్పుడూ కలిసిమెలిసి ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
Moral
మొండితనం ప్రమాదకరం; వదులుకోవడం లేదా సహకరించడం ఉత్తమం.
