ఒక దట్టమైన అడవిలో జిన్నీ అనే ఒక చిన్న దోమ ఉండేది. జిన్నీకి తన గురించి చాలా గర్వం. తను చేసే చిన్న పనులు కూడా ప్రపంచానికి చాలా ముఖ్యమైనవని అది అనుకునేది.
ఒక రోజు జిన్నీకి చాలా ఆకలి వేసింది. దగ్గరలో ఉన్న ఒక పొలానికి వెళ్లి ఆహారం వెతకాలని నిర్ణయించుకుంది. రెక్కలు ఆడిస్తూ ఎగురుతున్న సమయంలో, అది చాలా అలసిపోయింది. చాలా దూరం ఎగిరినందున దాని శక్తి తగ్గిపోయింది.
అప్పుడు పక్కనే ఒక పెద్ద ఎద్దు గడ్డి మేస్తున్నది. జిన్నీకి విశ్రాంతి కావాలనిపించింది. అది ఆ ఎద్దు కొమ్ము మీద కూర్చుని కాసేపు నిద్రపోయింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత జిన్నీ మళ్ళీ ఉత్సాహంగా ఎగరడం మొదలుపెట్టింది.
ఎగురుతున్నప్పుడు జిన్నీకి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. 'ఆ ఎద్దు నాకు సహాయం చేసింది, నేను దానికి కృతజ్ఞతలు చెప్పాలి' అని అనుకుంది. వెంటనే ఎద్దు చెవి దగ్గరకు వెళ్లి, 'ప్రియమైన ఎద్దు మామ! నేను అలసిపోయినప్పుడు నాకు ఆశ్రయం ఇచ్చినందుకు చాలా కృతజ్ఞతలు!' అని గట్టిగా చెప్పింది.
ఆ ఎద్దు ప్రశాంతంగా గడ్డి మేస్తూ ఇలా అంది, 'చిన్న దోమవే, నువ్వు నాకు ఎందుకు కృతజ్ఞతలు చెబుతున్నావు? నువ్వు అక్కడ ఉన్నావనే నాకు తెలియలేదు. నువ్వు నీ పని చూసుకో, నేను నా పని చేసుకుంటాను.'
జిన్నీకి చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది. తను అనుకున్నంత గొప్పది తాను కాదని, తన అహంకారం వల్ల తప్పుగా భావించిందని జిన్నీ గ్రహించింది.
Moral
మనం గొప్పవారమని అనుకోవడం అహంకారానికి దారి తీస్తుంది, నిజం తెలుసుకోవడం ముఖ్యం.
