ಸಣ್ಣ ಸೊಳ್ಳೆಯ ಅಹಂಕಾರ

ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನ್ನಿ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಸೊಳ್ಳೆಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನ್ನಿಗೆ ತಾನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಎಂಬ ಮತ್ತು ತಾನು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವೂ ಇತರರಿಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಸಿನ್ನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದು ಅದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಯಿತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿತ್ತು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಎತ್ತर ಹುಲ್ಲು ಮೇಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನ್ನಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಎತ್ತರನ ಕೊಂಬಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸಿನ್ನಿ ಮತ್ತೆ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ಹಾರುತ್ತಾ ಹೋಗುವಾಗ ಸಿನ್ನಿಗೆ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿತು. 'ಆ ಎತ್ತು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ, ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಬೇಕು.' ತಕ್ಷಣ ಎತ್ತರನ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ, 'ಅன்பಿನ ಎತ್ತರನೇ, ನಾನು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದందుకు ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

ಆ ಎತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿತು, 'ಪುಟ್ಟ ಸೊಳ್ಳೆಯೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ನನಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ אתה ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡು, ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'

ಸಿನ್ನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಅವಮಾನವೆನಿಸಿತು. ತಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ತಾನು ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವು ಮಾಯವಾಗಿ, ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವಳು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು.

Moral

ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ನಾವು ದೊಡ್ಡವರಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮಗಿರಲಿ.