ஒரு அடர்ந்த காட்டில் 'சிணு' என்ற ஒரு சிறிய கொசு வாழ்ந்து வந்தது. சிணுவுக்குத் தான் மிகவும் புத்திசாலி என்றும், தான் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் மற்றவர்களுக்குப் பெரிய உதவியாக இருக்கும் என்றும் ஒரு தவறான எண்ணம் இருந்தது.
ஒரு நாள், சிணுவுக்குப் பயங்கரமான பசி எடுத்தது. அருகில் இருந்த ஒரு பெரிய பண்ணைக்குச் சென்று உணவு தேட முடிவு செய்தது. சிறகுகளை வேகமாக அசைத்து பறந்து கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று அதன் உடல் சோர்வடைந்தது. நீண்ட தூரம் பறந்ததால் சிணுவின் சக்தியே தீர்ந்துவிட்டது.
அப்போது அருகில் ஒரு பெரிய காளை மாடு புல் மேய்ந்து கொண்டிருந்தது. சிணு தப்பிப்பதே தெரியாமல், அந்த மாட்டின் அகலமான கொம்பின் ஒரு பகுதியில் அமர்ந்து சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்தது. அந்த கொம்பு ஒரு பாதுகாப்பான இடமாகத் தெரிந்தது. கொஞ்ச நேரம் ஓய்வெடுத்த பிறகு, சிணு மீண்டும் உற்சாகத்துடன் பறக்கத் தொடங்கியது.
பறந்து செல்லும்போது, சிணுவுக்கு ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. 'இந்த மாடு எனக்குப் பெரிய உதவியைச் செய்தது, நான் அதற்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்' என்று நினைத்தது. உடனே மாட்டின் காது அருகே சென்று, 'அன்புள்ள மாடு மாமா! நான் சோர்வாக இருந்தபோது எனக்குப் புகலிடம் கொடுத்ததற்கு மிக்க நன்றி!' என்று சத்தமாகச் சொன்னது.
அந்த மாடு அமைதியாகப் புல்லைத் தின்று கொண்டே சொன்னது, 'சிறு கொசுவே, நீ நன்றி சொல்வதற்கேன்? நீ அங்கு அமர்ந்திருப்பதே எனக்குத் தெரியவில்லை. நீ உன் வேலையைத் தொடரு, நான் என் வேலையைச் செய்கிறேன். நாம் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பில் கூட இல்லை.'
சிணு அதிர்ச்சியடைந்து போனது. தான் செய்த சிறிய உதவி கூட அந்த மாட்டைப் பாதிக்கவில்லை அல்லது அதற்குத் தெரியவில்லை என்பதை உணர்ந்தபோது, தன் கர்வம் மெல்ல மறைந்தது. தான் நினைப்பது போல தான் இவ்வளவு முக்கியம் இல்லை என்பதை சிணு புரிந்து கொண்டது.
பாடம்
நாம் செய்யும் செயல்கள் மற்றவர்களுக்குத் தெரியவில்லை என்றாலும், நம்முடைய முக்கியத்துவத்தைப் பற்றித் தவறாகக் கருதக்கூடாது.
