ఒక దట్టమైన అడవిలో సామీ అనే నక్క ఉండేది. సామీ చాలా తెలివైనవాడిని అని తనకి తానే అనుకునేవాడు, కానీ నిజానికి వాడు ఇతరులను మోసం చేయడంలో దిట్ట. ఒకరోజు ఆహారం కోసం వెతుకుతున్నప్పుడు, సామీ అజాగ్రత్తగా ఉండటం వల్ల వేటగాడు పెట్టిన ఉచ్చులో చిక్కుకుపోయింది. దాని తోక ఆ ఉచ్చులో గట్టిగా ఇరుక్కుపోయింది.
సామీ చాలా భయపడిపోయింది. ఎంత ప్రయత్నించినా తోక బయటకు రావడం లేదు. చివరికి, చాలా కష్టపడి లాగడంతో తోక తెగిపోయి బయటపడింది. కానీ, తోక పోవడంతో సామీ చాలా బాధపడింది. తన గుంపులోని మిగతా నక్కల ముందు ఈ విధంగా కనిపిస్తే అందరూ నవ్వుతారని సామీ భయపడింది.
తన తప్పును కప్పిపుచ్చుకోవడానికి సామీ ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది. అది నక్కల గుంపు దగ్గరకు వెళ్లి చాలా సీరియస్గా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది. "మిత్రులారా," సామీ అన్నది, "దేవుడు మనకు కళ్లు, చెవులు, నోరు ఇచ్చాడు. కానీ ఈ తోకలు ఎందుకు? ఈ తోకలు మన వేగాన్ని తగ్గిస్తాయి, పొదల్లో చిక్కుకుంటాయి. నేను నా తోకను తీసేసుకున్నాను, ఇప్పుడు నేను ఎంత వేగంగా పరిగెత్తగలుగుతున్నానో చూడండి! మీరందరూ కూడా మీ తోకలను తీసేయండి."
మిగతా నక్కలన్నీ సామీ మాటలు విని ఆశ్చర్యపోయాయి. అప్పుడు గుంపులో ఉన్న ఒక తెలివైన నక్క మెల్లగా నవ్వుతూ ఇలా అడిగింది, "సామీ, నువ్వు నిజంగానే తోకను తీసేసుకుంటే, దానికి సంబంధించిన గాయం ఎక్కడ ఉంది? నువ్వు తోకను ఎలా కట్ చేశావు?"
సామీ నోట మాట రాలేదు. తను చేసిన తప్పును దాచడానికి ఇతరులను కూడా తప్పుదారి పట్టించాలని చూస్తున్నానని అందరికీ అర్థమైపోయింది. "నువ్వు మమ్మల్ని మోసం చేయాలని చూస్తున్నావు!" అని నక్కలన్నీ కోపంగా అరిచాయి. తన అబద్ధం బయటపడటంతో, సామీ అవమానంతో అక్కడి నుండి పారిపోయింది.
Moral
తప్పును దాచడానికి చేసే అబద్ధం మనల్ని మరింత అవమానానికి గురి చేస్తుంది.
