ஒரு அடர்ந்த காட்டில் சோமு என்ற நரி வாழ்ந்து வந்தது. சோமு எப்போதும் மற்ற விலங்குகளை விடத் தான் புத்திசாலி என்று நினைத்துக் கொள்ளும் குணம் கொண்டது. ஒரு நாள், சோமுவிற்குப் பயங்கரமான பசி எடுத்தது. உணவு தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தபோது, எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு வேட்டைக்காரன் விரித்திருந்த வலுவான வலையில் அதன் வால் சிக்கிக்கொண்டது.
சோமு பயந்து போய் பலமுறை போராடியது. வலையைத் துடிக்கத் துடிக்க, அதன் வால் அந்த வலையில் மேலும் இறுக்கிக் கொண்டது. எப்படியாவது தப்பிக்க வேண்டும் என்று ஒரு பக்கம் பலமாக இழுத்தபோது, ஒரு பெரிய சத்தத்துடன் அதன் வால் வலையிலேயே அறுந்து போனது. வலி தாங்க முடியாமல் சோமு அங்கிருந்து ஓடிவிட்டது. ஆனால், இப்போது அதன் வால் இல்லை! தன் கூட்டத்தில் மற்ற நரிகளிடம் இந்தத் தோற்றத்தைக் காட்டினால் எல்லாரும் கேலி செய்வார்களோ என்று சோமுவிற்குப் பயம் வந்துவிட்டது.
தன்னுடைய இந்தத் தோல்வியை மறைக்க சோமு ஒரு தந்திரமான திட்டத்தைத் தீட்டியது. அது நரி கூட்டத்திடம் சென்றது. மற்ற நரிகளும் சோமுவைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டன. சோமு ஒரு சோகமான முகபாவனையுடன் பேசத் தொடங்கியது.
"நண்பர்களே, நான் ஒரு பெரிய உண்மையைக் கண்டறிந்துள்ளேன்," என்று சோமு கூறியது. "கடவுள் நமக்குக் கண்கள், காதுகள் மற்றும் வாய் போன்ற பல அருட்கொடைகளைத் தந்துள்ளார். ஆனால், இந்தத் தேவையில்லாத வால்கள் நமக்குத் தேவையா? இந்த வால் நம் வேகத்தைக் குறைக்கிறது, புற்களில் சிக்கிக்கொள்கிறது. நான் என் வாலையே நீக்கிவிட்டேன், இப்போது நான் எவ்வளவு வேகமாக ஓடுகிறேன் தெரியுமா? நீங்களும் உங்கள் வால்களை நீக்கிவிட்டால் இன்னும் சுதந்திரமாக இருக்கலாம்!"
மற்ற நரிகளும் சோமுவின் பேச்சைக் கேட்டுச் சற்று யோசித்தன. அப்போது, கூட்டத்தில் இருந்த புத்திசாலி நரி ஒன்று மெதுவாகச் சிரித்தது. அது சோமுவிடம் கேட்டது, "சோமு, நீ சொன்னது உண்மையாக இருந்தால், நீ உன் வாலையே வெட்டிக்கொண்டாய் என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, உன் வாலில் ஏற்பட்ட அந்தப் பெரிய காயத்தைக் காட்டக்கூடாதா? நீ ஏன் வாலில்லாதது போலப் நடிக்கிறாய்?"
சோமுவிற்குத் தலை சுற்றியது. தான் செய்த தந்திரம் மற்றவர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுவிட்டதை உணர்ந்தது. "உன் வாலில் ஏற்பட்ட அந்தத் தழும்பு எங்கே? நீ சொன்னது பொய் என்று எங்களுக்குத் தெரிந்துவிட்டது!" என்று மற்ற நறிகள் கோபத்துடன் கத்தின. தந்திரம் செய்து மற்றவர்களை ஏமாற்ற முயன்ற சோமு, அந்த அவமானத்தைத் தாங்க முடியாமல் தலைகுனிந்து கூட்டத்தை விட்டு ஓடிவிட்டது.
பாடம்
தவறை மறைக்கச் செய்யும் தந்திரம், இறுதியில் நம்மையே அவமானப்படுத்தும்.
