ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮಿ ಎಂಬ ನರಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ಯಾಮಿ ತುಂಬಾ ಚತುರನೆಂದು ತನಗೆ ಅನ್ನಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋಗುವಾಗ, ಸ್ಯಾಮಿ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡನು. ಅವನ ಬಾಲವು ಬಲವಾದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು.
ಸ್ಯಾಮಿ ಗಾಬರಿಯಾದನು. ಅವನು ಬಲೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಬಾಲ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನೋವಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಬಾಲವು ಬಲೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಹೋಯಿತು! ಬಾಲವಿಲ್ಲದೆ ಗುಂಪಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಸ್ಯಾಮಿ ಗಾಬರಿಯಾದನು. ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ ಅವನಿಗೆ ಕಾಡಿತು.
ತನ್ನ ಈ ಅವಮಾನವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಸ್ಯಾಮಿ ಒಂದು ತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಿದನು. ಅವನು ನರಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. "ಗೆಳೆಯರೇ," ಸ್ಯಾಮಿ ಹೇಳಿದನು, "ನಮಗೆ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಬಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ದೇವರು, ಈ ಬಾಲವನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ? ಈ ಬಾಲವು ನಮಗೆ ಬೇಡವೇ? ಇದು ನಮ್ಮ ವೇಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದೇನೆ, ಈಗ ನಾನು ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ನೋಡಿ! ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮ ಬಾಲವನ್ನು ತೆಗೆಯಿರಿ."
ನರಿಗಳು ಸ್ಯಾಮಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟವು. ಆಗ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನರಿ ಕೇಳಿತು, "ಸ್ಯಾಮಿ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಾಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ನೀನು ಬಳಸಿದ ಸಾಧನ ಎಲ್ಲಿ? ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಾಲದ ಮೇಲೆ ಈ ಗಾಯ ಹೇಗೆ ಬಂತು?"
ಸ್ಯಾಮಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಮಾತು ಬರದೇ ಹೋಯಿತು. ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಇತರರನ್ನುಲೂ ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು. "ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ!" ಎಂದು ನರಿಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡವು. ತನ್ನ ತಂತ್ರ ಬಯಲಾದ ಸ್ಯಾಮಿ, ಅವಮಾನದಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.
Moral
ತಪ್ಪನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಮಾಡುವ ತಂತ್ರವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ.