ఒక దట్టమైన అడవిలో కలింగన్ అనే శక్తివంతమైన సింహం ఉండేది. అది కేవలం అడవికి రాజు మాత్రమే కాదు, అందరినీ ప్రేమించే మంచి రాజు. దానికి ఒక తెలివైన నక్క స్నేహితుడిగా ఉండేది.
ఒక వేసవి కాలంలో అడవిలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. నదులు, చెరువులు అన్నీ ఎండిపోయాయి. జంతువులన్నీ దాహంతో అలమటించసాగాయి. ఇది చూసిన నక్క సింహంతో ఇలా అంది, "మహారాజా, మీ గుహ వెనుక ఒక పాత బావి ఉంది, అందులో ఇంకా నీరు ఉంది. వర్షాలు వచ్చే వరకు ఆ నీటిని మీరు మాత్రమే రహస్యంగా వాడుకుంటే చాలు, వేరే ఎవరికీ తెలియనివ్వకండి."
మొదట సింహం ఆ నీటిని తన కోసం మాత్రమే దాచుకోవాలని అనుకుంది. కానీ, దాహంతో ఉన్న జంతువులను చూసి దాని మనసు మారింది. ఒక రాజుగా అందరినీ కాపాడటం తన బాధ్యత అని అది గ్రహించింది. సింహం అడవిలోని జంతువులన్నింటినీ పిలిచింది.
"మిత్రులారా!" అని సింహం చెప్పింది, "ఈ బావిలో నీరు చాలా తక్కువగా ఉంది. అది ఎక్కువ కాలం ఉండదు. అందుకే మనం అందరం కలిసి ఒక పెద్ద కొత్త కొలనును తవ్వుదాం. మీరు ఆ కొలను తవ్వడంలో నాకు సహాయం చేస్తే, ఈ బావిలోని నీటిని ఎవరికి అవసరమైనా నేను పంచుతాను."
జంతువులన్నీ సింహం మాటను నమ్మి పని మొదలుపెట్టాయి. ఏనుగులు మట్టిని తవ్వాయి, కోతులు రాళ్లను తొలగించాయి, చిన్న జంతువులు నేలను సమానంగా చేయడంలో సహాయపడ్డాయి. అందరూ కలిసికట్టుగా పనిచేశారు.
కొద్ది రోజుల్లోనే ఒక పెద్ద కొలను సిద్ధమైంది. సరిగ్గా అప్పుడే వర్షాకాలం కూడా వచ్చింది. కొత్త కొలను మరియు పాత బావి రెండూ నీటితో నిండిపోయాయి. అడవి మళ్ళీ పచ్చదనంతో కళకళలాడింది. తన స్వార్థపూరిత సలహా వల్ల తప్పు జరిగిందని నక్క సిగ్గుపడింది. సింహం యొక్క తెలివితేటలు అడవిని కాపాడాయి.
Moral
స్వార్థం కంటే కలిసికట్టుగా పనిచేయడం వల్ల అందరికీ మేలు జరుగుతుంది.
