അടர்ந்த ഒരു കാട്ടിൽ കലിംഗൻ എന്ന പേരുള്ള ശക്തനായ ഒരു സിംഹം താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ കാട്ടിലെ രാജാവായിരുന്നെങ്കിലും എല്ലാ മൃഗങ്ങളോടും വളരെ സ്നേഹത്തോടെയാണ് പെരുമാറിയിരുന്നത്. ബുദ്ധിമാനായ ഒരു കുറുക്കൻ അവന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ കഠിനമായ വേനൽക്കാലം വന്നപ്പോൾ കാട്ടിലെ പുഴകളും കുളങ്ങളും വറ്റിപ്പോയി. മൃഗങ്ങൾ ദാഹം കൊണ്ട് വലഞ്ഞു. ഇത് കണ്ട കുറുക്കൻ സിംഹത്തോട് പറഞ്ഞു, "രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ഗുഹയ്ക്ക് പിന്നിൽ ഒരു പഴയ കിണറുണ്ട്, അതിൽ ഇപ്പോഴും വെള്ളമുണ്ട്. മഴ വരുന്നതുവരെ ആ വെള്ളം നിങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ മതി, മറ്റാരും അത് അറിയണ്ട."
ആദ്യം സിംഹത്തിന് ആ വെള്ളം തനിച്ച് ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് തോന്നി. എന്നാൽ ദാഹിച്ചു തളർന്ന മൃഗങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് മാറി. അവൻ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു. സിംഹം എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "കൂട്ടുകാരെ, ഈ കിണറ്റിലെ വെള്ളം അധികം കാലം നിൽക്കില്ല. നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി ഒരു വലിയ കുളം കുഴിച്ചാലോ? നിങ്ങൾ ഒരു കുളം കുഴിക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചാൽ, ഈ കിണറ്റിലെ വെള്ളം ആവശ്യമുള്ള സമയത്ത് ഞാൻ എല്ലാവർക്കും പങ്കുവെക്കാം."
മൃഗങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ആ ജോലി ഏറ്റെടുത്തു. ആനകൾ മണ്ണ് നീക്കി, കുരങ്ങന്മാർ കല്ലുകൾ മാറ്റി, ചെറിയ മൃഗങ്ങൾ കുളം നിരപ്പാക്കി. എല്ലാവരും ഒത്തൊരുമയോടെ പ്രവർത്തിച്ചു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വലിയൊരു കുളം തയ്യാറായി.
അതിശയകരമെന്നു പറയട്ടെ, ഉടനെ തന്നെ മഴക്കാലം എത്തി. പുതിയ കുളവും പഴയ കിണറും വെള്ളം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. കാട് വീണ്ടും പച്ചപ്പണിഞ്ഞു. തന്റെ സ്വാർത്ഥമായ ഉപദേശം തെറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറുക്കൻ ലജ്ജിച്ചു പോയി. സിംഹത്തിന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയും കാരുണ്യവും കാടിനെ രക്ഷിച്ചു.
Moral
സ്വാർത്ഥതയേക്കാൾ വലിയതാണ് കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ എല്ലാവർക്കും ഗുണം ചെയ്യുക എന്നത്.
