ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿಂಗನ್ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಿಂಹವಿತ್ತು. ಅವನು ಕೇವಲ ರಾಜನಾಗಿರದೆ, ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವ ದಯಾಳು ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಚತುರ ನರಿ ಗೆಳೆಯನಾಗಿತ್ತು.
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆರೆಗಳು ಬತ್ತಿಹೋದವು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದವು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ನರಿ ಸಿಂಹದ ಬಳಿ ಬಂದು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಿಮ್ಮ ಗುಹೆಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಾವಿಯಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನೀರಿದೆ. ಮಳೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಆ ನೀರನ್ನು ನೀವು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಇದನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡಿ" ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿತು.
ಮೊದಲು ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಆ ನೀರನ್ನು ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಬಳಸಬೇಕು ಎನಿಸಿತು. ಆದರೆ ದಾರುಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿತು. ಅವನು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಸಿಂಹವು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕರೆದು, "ಗೆಳೆಯರೇ, ಈ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೊಸ ಕೊಳವನ್ನು ತೋಡೋಣ. ನೀವು ಈ ಕೊಳವನ್ನು ತೋಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಈ ಬಾವಿಯ ನೀರನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದಿತು.
ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಿಂಹದ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದವು. ಆನೆಗಳು ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಗೆಯಿತು, ಕೋತಿಗಳು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸರಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೆಲವನ್ನು ಸಮತಟ್ಟು ಮಾಡಿದವು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು.
ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೊಳ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮಳೆಗಾಲವೂ ಬಂದಿತು. ಹೊಸ ಕೊಳ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಬಾವಿ ಎರಡೂ ನೀರು ತುಂಬಿದವು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಮನೆಮಾಡಿತು. ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಮಾತು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಅರಿತ ನರಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿತು.
Moral
ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು.
