ஒரு அடர்ந்த காட்டில் கரிகாலன் என்ற கம்பீரமான சிங்கம் வாழ்ந்து வந்தது. கரிகாலன் அந்த காட்டிற்கு அரசனாக இருந்தாலும், மற்ற விலங்குகளுடன் மிகவும் அன்பாகப் பழகும் குணம் கொண்டவன். அவனுக்குத் தந்திரமான ஒரு நரி நண்பனாக இருந்தது.
ஒரு கோடை காலத்தில், காட்டில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. ஆறுகளும் குளங்களும் வற்றிப்போயின. விலங்குகள் தாகத்தால் தவித்தன. அப்போது அந்த நரி சிங்கத்திடம் வந்து, "அரசே, உங்கள் குகைக்குப் பின்னால் ஒரு பழைய பாறை கிணறு உள்ளது. அதில் இன்னும் நீர் உள்ளது. ஆனால், மழை வரும் வரை மற்ற விலங்குகள் அதைத் தெரிந்து கொண்டால், நீர் தீர்ந்துவிடும். எனவே, அந்த நீரைத் தனிப்பட்ட முறையில் பாதுகாப்பதே நல்லது" என்று தந்திரமாகச் சொன்னது.
சிங்கம் முதலில் அந்த நீரைத் தனக்காக மட்டுமே வைத்திருக்க நினைத்தது. ஆனால், தன் குடிமப் பிராணிகளின் தவிப்பைக் கண்டபோது அதன் மனம் மாறியது. சிங்கம் ஒரு யோசனை சொன்னது. "நண்பர்களே! இந்த கிணற்றில் நீர் குறைவாக உள்ளது. மழை வரும் வரை நாம் அனைவரும் உயிர்வாழ ஒரு பெரிய புதிய குளத்தை வெட்ட வேண்டும். நீங்கள் அனைவரும் இணைந்து ஒரு குளத்தை வெட்ட உதவினால், நான் இந்த கிணற்று நீரைத் தாகம் எடுக்கும் போது அனைவருக்கும் பகிர்ந்து தருவேன்" என்று அறிவித்தது.
விலங்குகள் சிங்கத்தின் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டன. யானைகள் மண்ணைத் தோண்டின, குரங்குகள் கற்களை அகற்றின, முயல்கள் பள்ளங்களைச் சமன் செய்தன. அனைவரும் ஒற்றுமையாக உழைத்தார்கள். சில வாரங்களில் ஒரு பெரிய மற்றும் ஆழமான குளம் தயாரானது.
மகிழ்ச்சியான செய்தி என்னவென்றால், எதிர்பார்த்தது போலவே மழை காலம் வந்தது. புதிய குளமும், பழைய கிணறும் நீரால் நிரம்பின. இப்போது காட்டில் எந்தத் தாகமும் இல்லை. நரி தன் சுயநலமான ஆலோசனையை நினைத்து வெட்கித் தலைகுனிந்தது. சிங்கம் தனது புத்திசாலித்தனத்தால் மற்றவர்களுக்குத் தண்ணீரையும், காட்டிற்கு ஒரு நிரந்தர நீர் ஆதாரத்தையும் பெற்றுத் தந்தது.
பாடம்
சுயநலத்தை விட மற்றவர்களுடன் இணைந்து செயல்படுவது அனைவருக்கும் நன்மையைத் தரும்.
