ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి నలుగురు కొడుకులు ఉన్నారు. వారు చాలా సోమరిపోతులు, ఏ పనీ చేయకుండా కాలం వృథా చేసేవారు.
ఒకరోజు సోము తన కొడుకులను పిలిచి, "పిల్లలూ, మన పొలంలో ఒక గొప్ప నిధి దాగి ఉంది. అది బంగారం మరియు రత్నాలతో నిండి ఉంది" అని చెప్పాడు.
కొడుకులు ఆత్రుతగా, "అది ఎక్కడ ఉందో మీకు తెలుసా నాన్న?" అని అడిగారు. సోము, "నాకు వయసు పైబడటంతో సరిగ్గా గుర్తులేదు, కానీ అది మన పొలంలోనే ఎక్కడో ఉంది" అని చెప్పాడు.
కొద్దిరోజుల తర్వాత సోము చనిపోయాడు. నిధి కోసం ఆ నలుగురు కొడుకులు పొలాన్ని తవ్వడం మొదలుపెట్టారు. వారు ఎంత తవ్వినా బంగారం దొరకలేదు. కానీ, వారు పొలాన్ని అంత లోతుగా తవ్వడం వల్ల భూమి లోపల ఉన్న నీరు బయటకు వచ్చి పొలం అంతా తడిసిపోయింది. నేల చాలా మెత్తగా, సాగుకు అనువుగా మారింది.
అది చూసిన ఒక వృద్ధ రైతు, "పిల్లలూ, మీరు పొలాన్ని చాలా బాగా సిద్ధం చేశారు. ఇప్పుడు విత్తనాలు వేస్తే పంట చాలా బాగా పండుతుంది" అని చెప్పాడు.
కొడుకులు విత్తనాలు కొని నాటారు. నేల తేమగా ఉండటం వల్ల పంటలు చాలా వేగంగా పెరిగాయి. ఆ పంటను అమ్మి వారికి చాలా డబ్బు వచ్చింది. అప్పుడే వారికి అర్థమైంది: తండ్రి చెప్పిన నిధి బంగారం కాదు, మనం చేసే కష్టమే నిజమైన నిధి అని. అప్పటి నుండి వారు సోమరితనం వదిలి కష్టపడి పనిచేయడం మొదలుపెట్టారు.
Moral
కష్టపడి పనిచేయడమే నిజమైన సంపద.
