സമാധാനപരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് നാല് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ സോമുവിനെപ്പോലെ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാൻ മടിയായിരുന്നു ആ നാല് മക്കളും. എപ്പോഴും വെറുതെ ഇരിക്കാനാണ് അവർക്ക് ഇഷ്ടം.
ഒരിക്കൽ സോമു തന്റെ മക്കളെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "മക്കളേ, നമ്മുടെ പാടത്ത് വലിയൊരു നിധി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു വലിയ പെട്ടി അവിടെയുണ്ട്."
മക്കൾക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. "അച്ഛാ, അത് എവിടെയാണെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാമോ?" അവർ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
സോമു പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് പ്രായമായതുകൊണ്ട് കൃത്യമായി ഓർമ്മയില്ല. പക്ഷേ നമ്മുടെ പാടത്ത് എവിടെയോ അത് ഉണ്ട്."
കുറച്ചു കാലത്തിന് ശേഷം സോമു അന്തരിച്ചു. നിധി തേടി മക്കൾ പാടം മുഴുവൻ കിളച്ചുമാറ്റി. അവർ ദിവസങ്ങളോളം കഠിനമായി പണിയെടുത്തു. പക്ഷേ അവർക്ക് സ്വർണ്ണം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
എന്നാൽ, അവർ പാടം മുഴുവൻ ആഴത്തിൽ കിളച്ചതുകൊണ്ട് മണ്ണടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ജലസ്രോതസ്സ് പുറത്തുവന്നു. പാടം മുഴുവൻ നനവുള്ളതും കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യവുമാം ആയി മാറി. ഇതുകണ്ട ഒരു വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "മക്കളെ, നിങ്ങൾ പാടം വളരെ നന്നായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ വിത്തുകൾ പാകിയാൽ വലിയ വിളവ് ലഭിക്കും."
മക്കൾ വിത്തുകൾ വാങ്ങി പാകി. മണ്ണ് നനവുള്ളതുകൊണ്ട് വിളകൾ വേഗത്തിൽ വളർന്നു. അവർ ആ പച്ചക്കറികൾ വിറ്റ് ധാരാളം പണം സമ്പാദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവർ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയത്: അച്ഛൻ പറഞ്ഞ നിധി സ്വർണ്ണമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ ലഭിച്ച ഈ വരുമാനമായിരുന്നു.
അന്നു മുതൽ അവർ മടി ഉപേക്ഷിച്ച് കഠിനാധ്വാനികളായി മാറി.
Moral
കഠിനാധ്വാനമാണ് യഥാർത്ഥ നിധി.
