ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము మరియు అతని భార్య మీనా నివసించేవారు. సోము చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, మీనా చాలా ప్రేమగలది. వారు తమ చిన్న ఇంటిని, తోటను ఎంతో చక్కగా చూసుకునేవారు. ఒకరోజు ఒక ముని వారి ఇంటి ముందు నుండి వెళ్తూ, సోమును చూసి ఇలా అన్నాడు, 'నాయనా, ఈ సంసార బంధాల్లో ఎందుకు మునిగిపోతున్నావు? వీటన్నిటినీ వదిలేసి నాతో కలిసి అడవికి వెళ్లి తపస్సు చేయి. అప్పుడే నీకు నిజమైన శాంతి లభిస్తుంది.'
సోము కాసేపు ఆలోచించాడు. తన భార్య ముఖంలోని చిరునవ్వు, తమ తోటలోని పూల సువాసన, మరియు ఇతరులకు సహాయం చేసినప్పుడు కలిగే తృప్తిని తలచుకున్నాడు. తన బాధ్యతలను సక్రమంగా నిర్వహించడమే నిజమైన ధర్మం అని అతనికి అర్థమైంది.
అతను ముని దగ్గరకు వెళ్లి, 'స్వామీ, నేను నా గృహస్థ జీవితంలో ధర్మబద్ధంగా జీవిస్తున్నాను. నా కుటుంబాన్ని ప్రేమించడం, ఇతరులకు కీడు చేయకుండా ఉండటం ద్వారా నేను సంతోషంగా ఉన్నాను. ఒక వ్యక్తి తన ఇంటి బాధ్యతలను ధర్మబద్ధంగా నిర్వర్తించి, మంచి జీవితం గడుపుతున్నప్పుడు, మళ్ళీ అడవికి వెళ్లి తపస్సు చేయడంలో ఉన్న లాభం ఏమిటి?' అని వినయంగా అడిగాడు. సోము యొక్క స్పష్టమైన ఆలోచనను చూసి ముని చిరునవ్వు నవ్వి వెళ్ళిపోయారు.
