ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతను చాలా దయగలవాడు మరియు ఎప్పుడూ ఇతరులకు సహాయం చేసేవాడు. అతని పొరుగున రవి అనే రైతు ఉండేవాడు, రవి దగ్గర సోము కంటే ఎక్కువ భూమి మరియు పశువులు ఉండేవి.
ఒక సంవత్సరం గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. సోము పంటలు ఎండిపోయాయి. రవి దగ్గర ఉన్న ధాన్యాన్ని చూసి సోము మనసులో ఒక దురాలోచన కలిగింది. 'రవి ధాన్యాన్ని కొంచెం దొంగిలిస్తే నా కుటుంబం ఆకలితో ఉండదు కదా' అని అనుకున్నాడు.
ఒక రాత్రి రవి ధాన్యపు గదిలోకి దొంగతనంగా వెళ్లాలని సోము అనుకున్నాడు. కానీ అతని భార్య నీల అతడిని ఆపింది. 'సోము, మనం కష్టాల్లో ఉన్నా సరే, ఇతరుల ఆస్తిపై ఆశపడి తప్పుడు మార్గంలో వెళ్లకూడదు. నిజాయితీగా బతకడమే మనకు నిజమైన శాంతిని ఇస్తుంది' అని మెల్లగా చెప్పింది. ఆ మాటలు సోము మనసును తాకాయి. తను చేస్తున్న తప్పు తెలుసుకుని అక్కడి నుండి వెనుతిరిగాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత వర్షాలు పడ్డాయి. సోము తన కష్టంతో మళ్ళీ పొలాన్ని పండించాడు. సోము నిజాయితీని చూసి రవి కూడా అతనికి విత్తనాలు ఇచ్చి సహాయం చేశాడు. తప్పుడు మార్గంలో సంపాదించడం కంటే నిజాయితీగా ఉండటమే మేలని సోము తెలుసుకున్నాడు.
