ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಗುಣದವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ನೆರೆಯವನಾದ ರವಿಯ ಬಳಿ ಸೋಮುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳಿದ್ದವು.
ಒಮ್ಮೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಸೋಮುನ ಬೆಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಣಗಿ ಹೋದವು. ರವಿಯ ಧಾನ್ಯದ ಗೋದಾಮನ್ನು ನೋಡಿ ಸೋಮುನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿತು. 'ರವಿಯ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕದಿಯುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಉಳಿಸಬಹುದು' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ರವಿಯ ಗೋದಾಮಿಗೆ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಹೋಗುವಾಗ ಸೋಮುನ ಹೆಂಡತಿ ನೀಲಾ ಅವನನ್ನು ತಡೆದಳು. 'ಸೋಮು, ನಾವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಬೇರೆಯವರ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ತಪ್ಪು ದಾರಿ ಹಿಡಿಯಬಾರದು. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ ನಮಗೆ ನಿಜವಾದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು. ಆ ಮಾತುಗಳು ಸೋಮುನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದವು. ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತಪ್ಪು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮಳೆ ಬಂದಿತು. ಸೋಮು ತನ್ನ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊಲವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಿದನು. ಸೋಮುನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ರವಿ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಬರುವ ಸಂಪತ್ತಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಬರುವ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಸೋಮು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
