ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരോടും കരുണ കാണിക്കുന്ന നല്ലൊരു മനുഷ്യനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അയൽവാസിയായ രവിക്ക് വലിയ കൃഷിയിടങ്ങളും ധാരാളം കന്നുകാലികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായി. സോമുവിന്റെ കൃഷികൾ നശിച്ചുപോയി. വിശപ്പടക്കാൻ വഴിയില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ, രവിയുടെ ധാന്യപ്പുര കണ്ടപ്പോൾ സോമുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ദുഷിച്ച ചിന്ത വന്നു. 'രവിയുടെ ധാന്യം കുറച്ച് മോഷ്ടിച്ചാൽ എന്റെ കുടുംബത്തിന് ഭക്ഷണം ലഭിക്കുമല്ലോ' എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
ഒരു രാത്രിയിൽ രവിയുടെ ധാന്യപ്പുരയിലേക്ക് മോഷ്ടിക്കാൻ പോകുന്നതിനിടെ ഭാര്യ നിലാ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. 'സോമു, നമുക്ക് ഇന്ന് പട്ടിണിയുണ്ടായേക്കാം, പക്ഷേ മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്തിന് മോഹിച്ചു തെറ്റായ വഴിയിലൂടെ പോയാൽ നമുക്ക് ഒരിക്കലും സമാധാനം ലഭിക്കില്ല' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകൾ സോമുവിനെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. താൻ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ വഴി ഉപേക്ഷിച്ചു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം മഴ പെയ്തു. സോമു തന്റെ കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ട് വീണ്ടും കൃഷി തുടങ്ങി. സോമുവിന്റെ സത്യസന്ധത കണ്ട രവി അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാനും മുന്നോട്ടുവന്നു. തെറ്റായ വഴിയിലൂടെ നേടുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ സമ്പാദ്യം സമാധാനമാണെന്ന് സോമു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
