ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా గొప్ప చిత్రకారుడు. అదే గ్రామంలో విక్రమ్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. విక్రమ్కు చిత్రలేఖనం కంటే, అందరూ తననే పొగడాలని కోరుకోవడం ఎక్కువ. తను గొప్ప కళాకారుడినని అందరికీ చెప్పుకుంటూ ఉండేవాడు, కానీ అతని చిత్రాలు అంతగా బాగుండేవి కావు.
ఒకసారి గ్రామంలో చిత్రలేఖన పోటీ జరిగింది. అర్జున్ తన కష్టంతో ఒక అద్భుతమైన ప్రకృతి దృశ్యాన్ని చిత్రించాడు. విక్రమ్ ఒక సాదాసీదా చిత్రాన్ని గీసి, తనే గెలుస్తానని గర్వంగా చెప్పుకుంటూ ఉన్నాడు. పోటీ ముగిశాక అర్జున్ విజేతగా నిలిచాడు. ఇది చూసి విక్రమ్ కోపంతో ఊగిపోతూ, అర్జున్ దగ్గరకు వెళ్లి, 'నువ్వు మోసం చేశావు! నువ్వు దారుణమైన చిత్రకారుడివి!' అని అరిచాడు.
అది చూసిన ఒక పెద్దాయన విక్రమ్ను పిలిచి ఇలా అన్నాడు, 'నాయనా, నిన్ను ఎవరూ మెచ్చుకోలేదని బాధపడి, నిన్ను తక్కువ చేసి చూసే వారిని నిందించకు. నీలో ఆ నైపుణ్యం లేకపోవడమే దానికి కారణం. నిన్ను తక్కువ చేసే వారి గురించి ఆలోచించి బాధపడటం కంటే, నీలో ఉన్న లోపాలను సరిదిద్దుకుని గొప్ప కళాకారుడివి కావడానికి ప్రయత్నించు.' విక్రమ్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అప్పటి నుండి అతను ప్రశంసల కోసం కాకుండా, నైపుణ్యం కోసం శ్రమించడం మొదలుపెట్టాడు.
