ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ മിടുക്കനായ ഒരു ചിത്രകാരനായിരുന്നു. അതേ ഗ്രാമത്തിൽ വിക്രം എന്നൊരു യുവാവും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിക്രമിന് ചിത്രരചനയേക്കാൾ താൽപ്പര്യം മറ്റുള്ളവർ തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നത് കേൾക്കാനായിരുന്നു. താൻ വലിയൊരു കലാകാരനാണെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരോട് പറയും, പക്ഷേ അവന്റെ ചിത്രങ്ങൾ അത്ര മികച്ചതായിരുന്നില്ല.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വലിയ ചിത്രരചനാ മത്സരം നടന്നു. അർജുൻ തന്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ അതിമനോഹരമായ ഒരു ചിത്രം വരച്ചു. എന്നാൽ വിക്രം ഒരു സാധാരണ ചിത്രം വരച്ചുകൊണ്ട് താൻ തന്നെ ജയിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. മത്സരത്തിന്റെ അവസാനം അർജുനനാണ് വിജയിയായത്. ഇത് കണ്ട വിക്രം ദേഷ്യപ്പെട്ട് അർജുന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, 'നീ എന്നെ ചതിച്ചു! നീ ഒരു മോശം ചിത്രകാരനാണ്!' എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഇതുകണ്ട ഒരു വൃദ്ധൻ വിക്രമിനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, മറ്റുള്ളവർ നിന്നെ പരിഹസിക്കുന്നത് കണ്ട് നീ വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. നിന്നെ പുകഴ്ത്താൻ അവർക്ക് കഴിയാത്തത് നിന്റെ കഴിവില്ലായ്മ കൊണ്ടാണ്. നിന്നെ തരംതാഴ്ത്തുന്നവരെ ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടുന്നതിന് പകരം, നിനക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് പ്രശംസ ലഭിക്കാത്തതെന്ന് ചിന്തിച്ച് നിന്റെ കഴിവ് വളർത്താൻ ശ്രമിക്കുക.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ വിക്രം, പുകഴ്ത്തലിന് പിന്നാലെ പോകാതെ നല്ലൊരു കലാകാരനാകാൻ പരിശ്രമിച്ചു തുടങ്ങി.
