ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. ఒకరోజు ఆ గ్రామంలో ఒక పెద్ద యజ్ఞం జరగబోతోంది. జంతువులను బలి ఇచ్చి, యజ్ఞ కুণ్ఠంలో నెయ్యి పోసి దైవానికి అర్పించే సంప్రదాయం ప్రకారం అందరూ సిద్ధమవుతున్నారు. అర్జున్ తాతయ్య కూడా ఒక పెద్ద పూజను ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. అయితే, ఒకరోజు ఉదయం అర్జున్ తన తోటలో ఒక చిన్న గొర్రెపిల్లను చూశాడు. అది భయంతో వణుకుతోంది.
అర్జున్ ఆ గొర్రెపిల్లను మెల్లగా నిమిరినప్పుడు, దాని గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం అతనికి తెలిసింది. ఆ చిన్న ప్రాణిలో ఉన్న ప్రాణాన్ని అతను అనుభూతి చెందాడు. వెంటనే తాతయ్య దగ్గరకు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, 'తాతయ్యా, మనం దేవుడికి నైవేద్యం సమర్పించడానికే ప్రాణాలను తీయాలా? ప్రాణికోపానికి గురికాకుండా మనం దేవుడిని ఎలా పూజించవచ్చు?' అని అడిగాడు. తాతయ్య ఆ గొర్రెపిల్ల వైపు, అర్జున్ కళ్ళలోని కన్నీళ్ల వైపు చూశారు. వేల యజ్ఞాల్లో నెయ్యి పోయడం కంటే, ఒక ప్రాణాన్ని కాపాడటం మిన్న అని ఆయనకు అర్థమైంది. ఆ రోజు నుండి, వారు ప్రాణులకు హాని చేయకుండా, ప్రేమ మరియు సేవతో జీవించాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
