ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಯಾಗ ನಡೆಯುವ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸುರಿಯುವ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ನ ತಾತನೂ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅರ್ಜುನ್ ಆ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸವರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅದರ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಅವನ ಕೈಗೆ ತಗುಲಿತು. ಆ ಜೀವದ ಕಂಪನವನ್ನು ಅರಿತ ಅರ್ಜುನ್ ತಾತನ ಬಳಿ ಓಡಿಹೋಗಿ ಕೇಳಿದನು, 'ತಾತಾ, ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಕೊಂದ不行? ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು?' ತಾತ ಆ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ನ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಸುರಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಪುಣ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಅರಿತರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಬಾಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
