కొండల మధ్య ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో ఆర్యన్ అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. అతని తాతయ్య చాలా జ్ఞాని. ఒకరోజు, ఆర్యన్ ఒక అందమైన బంగారు రంగు సీతాకోకచిలుకను పట్టుకోవడానికి మైదానంలో పరిగెడుతున్నాడు. అతను ఎంత వేగంగా పరిగెత్తినా, ఆ సీతాకోకచిలుక అతని నుండి తప్పించుకుంటూ పోతోంది.
తాతయ్య నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు, "ఆర్యన్, నువ్వు పట్టుకోవాలని చూస్తున్నది చాలా అందమైనది, కానీ అది తాత్కాలికం. సూర్యుడు అస్తమించగానే ఆ సీతాకోకచిలుక వెళ్ళిపోతుంది, నువ్వు మళ్ళీ ఇంకో దాని కోసం వెతుకుతావు."
ఆర్యన్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు, "అయితే మనం దేని కోసం వెతకాలి తాతయ్య?"
తాతయ్య అతడిని ఒక ప్రశాంతమైన సరస్సు దగ్గరకు తీసుకెళ్లారు. "ఈ సరస్సులోని నీరు నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడే నీ ప్రతిబింబం కనిపిస్తుంది. ఈ ప్రపంచంలోని సుఖాలు ఆ సీతాకోకచిలుక లాంటివే; అవి వస్తూ పోతూ ఉంటాయి. కానీ నువ్వు నీలోని నిజమైన సత్యాన్ని, ఆ పరమ శాంతిని తెలుసుకుంటే, నువ్వు మళ్ళీ ఈ సంసార చక్రంలోకి తిరిగి రావు. నువ్వు ఎప్పటికీ మారని, శాశ్వతమైన మార్గాన్ని చేరుకుంటావు."
అప్పటి నుండి, ఆర్యన్ కేవలం ఆటపాటల కోసం లేదా తాత్కాలిక సంతోషాల కోసం ఆశపడకుండా, మంచి ప్రవర్తన మరియు నిజమైన జ్ఞానం కోసం ప్రయత్నించడం మొదలుపెట్టాడు. అతని మనస్సు ప్రశాంతతను పొందింది.
