ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. కవిన్ చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉంది: ఇతరుల తప్పులను వెతికి వారిని ఎగతాళి చేయడం. ఒకరోజు పాఠశాలలో అతని స్నేహితుడు రవి ఒక చిత్రం గీస్తున్నాడు. రవి ఒక గీత తప్పుగా గీయడం చూసి, కవిన్ గట్టిగా నవ్వుతూ, 'రవి, నీకు బొమ్మ గీయడం కూడా రాదా? ఎంత దారుణంగా ఉంది!' అన్నాడు. రవి సిగ్గుతో తల దించుకున్నాడు.
ఆ సాయంత్రం, కవిన్ తాతయ్య అతనికి ఒక పాత చెక్క పెట్టెను ఇచ్చారు. అందులో ఒక వింతైన అద్దం ఉంది. 'కవిన్, ఇది ఒక మాయా అద్దం. ఇందులో ఎవరైనా చూస్తే, వారి తప్పులు మాత్రమే కనిపిస్తాయి' అని తాతయ్య చెప్పారు. కవిన్ ఉత్సాహంగా ఇంటికి వెళ్తున్నప్పుడు, ఒక వృద్ధుడు రోడ్డుపై చెత్తను విసియడం చూశాడు. అద్దంలో చూడగా ఆ వృద్ధుడి ముఖంపై ఒక నల్లటి మచ్చ కనిపించింది. కవిన్ నవ్వుకున్నాడు. కానీ, ఆ తర్వాత కుతూహలంతో అద్దాన్ని తన ముఖం వైపు తిప్పాడు. కవిన్ షాక్ అయ్యాడు! అద్దంలో తన ముఖంపై ఒక పెద్ద నల్లటి మచ్చ కనిపించింది. ఇతరులను ఎగతాళి చేయడం వల్ల వచ్చిన మచ్చ అది.
ఇతరుల తప్పులను వెతకడంలో తను తనలోని పెద్ద తప్పును మర్చిపోయాడని కవిన్ గ్రహించాడు. ఆ రోజు నుండి, కవిన్ ఇతరులను ఎగతాళి చేయడం మానేశాడు. బదులుగా, తన తప్పులను సరిదిద్దుకుంటూ ఇతరులకు సహాయం చేయడం మొదలుపెట్టాడు. కవిన్ మారడం చూసి గ్రామస్తులందరూ సంతోషించారు.
