ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిన్ అనే తెలివైన బాలుడు ఉండేవాడు. కవిన్ చాలా చురుకైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక చిన్న పొరపాటు ఉండేది; తనే అందరికంటే గొప్పవాడినని అతను అనుకునేవాడు. అతని స్నేహితులందరూ క్రమశిక్షణ కలిగినవారు. కానీ, కవిన్ నెమ్మదిగా విక్రమ్ అనే అబ్బాయితో స్నేహం చేయడం మొదలుపెట్టాడు. విక్రమ్ చదువుపై శ్రద్ధ చూపడు, ఎప్పుడూ ఆటపాటలు మరియు అల్లరి చేయడానికే ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవాడు.
ఒకరోజు కవిన్ తండ్రి ఒక ముఖ్యమైన పని కోసం కవిన్ను పిలిచారు. అప్పుడే విక్రమ్ వచ్చి, "ఏంటి ఈ పని? వదిలేయ్, మనం ఆడుకుందాం రా!" అని పిలిచాడు. కవిన్ మొదట సంకోచించినా, విక్రమ్ మాట విని పనిని వదిలేసి ఆడుకోవడానికి వెళ్ళిపోయాడు. కవిన్ సహాయం చేయకపోవడంతో, అతని తండ్రికి ఆ పని పూర్తి చేయడం కష్టమైంది. దీనివల్ల కవిన్ చాలా బాధపడ్డాడు.
ఆ సాయంత్రం కవిన్ తాతయ్య అతడిని పిలిచి ఇలా చెప్పారు, "కవిన్, నీ తెలివితేటలు నీ మనస్సులోనే ఉన్నాయని నువ్వు అనుకోవచ్చు. కానీ నిజానికి, నీ తెలివితేటలు నువ్వు ఎవరితో స్నేహం చేస్తావో వారి ద్వారానే తెలుస్తాయి. విక్రమ్ వంటి వారు నిన్ను తప్పు దారిలో నడిపిస్తారు. మంచి స్నేహితులు నిన్ను సరైన మార్గంలో నడిపిస్తారు." కవిన్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు నుండి అతను మళ్ళీ తన పాత మంచి స్నేహితులతో కలిసి, మంచి పనులపై దృష్టి పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు.
