ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கவின் மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் அவனுக்கு ஒரு பழக்கம் இருந்தது; அவன் எப்போதும் மற்றவர்களை விடத் தான் சிறந்தவன் என்று நினைப்பான். அவனது நண்பர்கள் அனைவரும் படிப்பிலும் ஒழுக்கத்திலும் சிறந்தவர்களாக இருந்தனர். ஆனால், கவின் மெல்ல மெல்ல ஊரில் இருந்த விக்ரம் என்ற சிறுவனுடன் பழகத் தொடங்கினான். விக்ரம் எப்போதும் பள்ளிக்குச் செல்லாமல், தேவையில்லாத விளையாட்டுகளிலும், மற்றவர்களைக் கேலி செய்வதிலும் நேரத்தைச் செலவிடுவான்.
ஒரு நாள், கவினின் தந்தை ஒரு முக்கியமான வேலையைச் செய்து முடிக்கக் கவினை அழைத்தார். ஆனால், விக்ரம் அவனைக் கூப்பிட்டு, "இன்னும் கொஞ்ச நேரம் விளையாடலாம் வா! இந்த வேலை எல்லாம் யாருக்குத் தேவை?" என்று இழுத்தான். கவின் முதலில் தயங்கினான், ஆனால் விக்ரமின் பேச்சைக் கேட்டு வேலையைத் தள்ளிப்போட்டுவிட்டு விளையாடச் சென்றான். அந்தத் தவறான முடிவினால், கவினின் தந்தை எதிர்பார்த்த முக்கியமான வேலையைச் சரியாக முடிக்க முடியாமல் போனது. இதனால் கவின் மிகுந்த வருத்தமடைந்தான்.
அன்று மாலை, கவினின் தாத்தா அவனிடம் பேசினார். "கவின், உன் அறிவு உன் மனதில் இருப்பதாக நீ நினைக்கலாம். ஆனால், நீ யாருடன் பழகுகிறாயோ, அவர்கள்தான் உனது உண்மையான அறிவை வெளிப்படுத்துவார்கள். விக்ரம் போன்ற நண்பர்கள் உன்னைத் தவறான பாதையில் அழைத்துச் செல்வார்கள். நல்ல நண்பர்கள் உன்னைச் சரியான பாதையில் வழிநடத்துவார்கள்," என்றார். கவின் தன் தவறை உணர்ந்தான். அன்று முதல், அவன் மீண்டும் தனது பழைய நல்ல நண்பர்களுடன் இணைந்து, பயனுள்ள விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினான். அவனது செயல்பாடுகள் மீண்டும் சிறப்பாக மாறின.
