ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా మంచివాడు, ఎప్పుడూ ఇతరులకు సహాయం చేయాలని అనుకునేవాడు. ఒకరోజు తన స్నేహితుడు రోహన్ చాలా బాధగా కూర్చుని ఉండటం అర్జున్ గమనించాడు. రోహన్ పెంపుడు కుక్క పిల్ల తప్పిపోయింది. రోహన్ను సంతోషపెట్టాలని అర్జున్ నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను తన దగ్గర ఉన్న డబ్బుతో మార్కెట్కు వెళ్లి ఒక అందమైన బొమ్మ కుక్కను కొని రోహన్కు బహుమతిగా ఇచ్చాడు.
కానీ ఆ బొమ్మను చూడగానే రోహన్ సంతోషపడలేదు, పైగా ఇంకా ఏడుస్తూ ఉండిపోయాడు. అర్జున్ చాలా కంగారుపడ్డాడు. 'నేను ఇంత మంచి పని చేశాను కదా, మరి వాడు ఎందుకు ఏడుస్తున్నాడు?' అని అతనికి అర్థం కాలేదు.
అక్కడే ఉన్న ఒక వృద్ధురాలు అర్జున్ దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అంది, 'అర్జున్, నీ ఉద్దేశ్యం మంచిదే, కానీ నువ్వు రోహన్ మనసును అర్థం చేసుకోలేదు. రోహన్కు ఇప్పుడు బొమ్మ అవసరం లేదు, తన నిజమైన స్నేహితుడైన కుక్కపిల్ల కోసం వెతకడంలో సహాయం కావాలి. మనుషుల స్వభావాన్ని, వారి పరిస్థితిని తెలియకుండా చేసే సహాయం కొన్నిసార్లు వ్యర్థమవుతుంది.'
అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు, అతను రోహన్తో కలిసి కుక్కపిల్ల కోసం వెతకడం ప్రారంభించాడు. చివరకు, వారికి ఆ కుక్కపిల్ల దొరికింది. రోహన్ ఎంతో సంతోషించాడు. సహాయం చేసేటప్పుడు ఎదుటివారి మనసును అర్థం చేసుకోవడం ఎంత ముఖ్యమో అర్జున్ తెలుసుకున్నాడు.
